| Chap. |
| 132 |
parte
corporis
uerba
contulerim,
quam
|
ne |
ad
cognitionem
quidem
admittere
seuerioris |
| 108 |
familia
nudas
expedit
manus,
ac
|
ne |
ancillarum
quidem
clamor
aciem
destituit, |
| 117 |
ciuitate
sua
miserrimum
senem
exisse,
|
ne |
aut
clientes
sodalesque
filii
sui |
| 99 |
furiosam
aemulationem.
Daturum
tamen
operam
|
ne |
aut
dicam
aut
faciam
amplius, |
| 132 |
animosior,
uerberum
notas
arte
contexi,
|
ne |
aut
Eumolpus
contumelia
mea
hilarior |
| 88 |
si
philosophiae
fontem
attigisset?
Ac
|
ne |
bonam
quidem
mentem
aut
bonam |
| 2 |
Hyperidis
ad
famam
processit?
Ac
|
ne |
carmen
quidem
sani
coloris
enituit, |
| 14 |
pretiosissimam
uestem,
pro
hac
pannuciam
|
ne |
centonibus
quidem
bonis
dignam.
Hinc |
| 30 |
pede!
Sine
dubio
paulisper
trepidauimus,
|
ne |
contra
praeceptum
aliquis
nostrum
limen |
| 24 |
intellexeras
cinaedum
embasicoetan
uocari?
Deinde
|
ne |
contubernali
meo
melius
succederet:
Per |
| 38 |
quoque
rebus
suis,
cum
timeret
|
ne |
creditores
illum
conturbare
existimarent,
hoc |
| 80 |
rapui,
commisique
iudici
litem.
Qui
|
ne |
deliberauit
quidem,
ut
uideretur
cunctatus, |
| 98 |
me:
Quid
est,
inquit,
latro?
|
Ne |
deprehensus
quidem
ausus
es
mihi |
| 140 |
Eumolpus
fecerat.
Itaque
ego
quoque,
|
ne |
desidia
consuetudinem
perderem,
dum
frater |
| 119 |
et
ultimus
Hammon
Afrorum
excutitur,
|
ne |
desit
belua
dente
ad
mortes |
| 107 |
nobis
ingenuos
honestosque
clamando,
uide
|
ne |
deteriorem
facias
confidentia
causam.
Quid |
| 33 |
erat
in
triclinium
uenire,
sed
|
ne |
diutius
absentiuos
morae
uobis
essem, |
| 136 |
illi
totum
proelium
eui,
et
|
ne |
diutius
tristis
esset,
iacturae
pensionem |
| 71 |
meum,
et
amphoras
copiosas
gypsatas,
|
ne |
effluant
uinum.
Et
urnam
licet |
| 86 |
admouit
et,
puto,
uereri
coepit
|
ne |
ego
obdormissem.
Indulsi
ergo
sollicito, |
| 141 |
hac
epulatione
captabant,
nisi
tantum
|
ne |
esurirent.
Cum
esset
Numantia
a |
| 90 |
aduenticia
excipere
frequentia
solet.
Ceterum
|
ne |
et
tecum
quoque
habeam
rixandum, |
| 113 |
Me
nihil
magis
pudebat,
quam
|
ne |
Eumolpus
sensisset
quidquid
illud
fuerat, |
| 127 |
per
formam
tuam
te
rogo,
|
ne |
fastidias
hominem
peregrinum
inter
cultores |
| 128 |
et
mentem
timor
altus
habet,
|
ne |
forte
grauatum
excutiat
gremium
secreti |
| 49 |
nos
celeritatem
coepimus,
et
iurare
|
ne |
gallum
quidem
gallinaceum
tam
cito |
| 39 |
dudum
nihil
super
illum
posui,
|
ne |
genesim
meam
premerem.
In
leone |
| 20 |
indecenti
risu
latera
commouit.
Ac
|
ne |
Giton
quidem
ultimo
risum
tenuit, |
| 32 |
ferreis
ueluti
stellis
ferruminatum.
Et
|
ne |
has
tantum
ostenderet
diuitias,
dextrum |
| 54 |
missionem
rogabat.
Pessime
mihi
erat,
|
ne |
his
precibus
per
ridiculum
aliquid |
| 33 |
iussi
supponi.
Et
mehercules
timeo
|
ne |
iam
concepti
sint.
Temptemus
tamen, |
| 79 |
ipsa
inter
deuersitores
diutius
ingurgitata
|
ne |
ignem
quidem
admotum
sensisset,
et |
| 92 |
me
tam
curiosum
principium,
timuique
|
ne |
in
contubernium
recepissem
Ascylti
parem. |
| 31 |
cum
ingenti
subtilitate
tollentibus.
Ac
|
ne |
in
hoc
quidem
tam
molesto |
| 71 |
libertis
sepulchro
meo
custodiae
causa,
|
ne |
in
monumentum
meum
populus
cacatum |
| 129 |
quondam
Achilles
eram"
Veritus
puer
|
ne |
in
secreto
deprehensus
daret
sermonibus |
| 82 |
locutus
gladio
latus
cingor,
et
|
ne |
infirmitas
militiam
perderet,
largioribus
cibis |
| 113 |
sermone
communi
uocabat,
credo,
ueritus
|
ne |
inter
initia
coeuntis
gratiae
recentem |
| 14 |
nihil
ad
manum
erat.
Itaque
|
ne |
interim
praeda
discederet,
uel
minoris |
| 47 |
quam
continere.
Hoc
solum
uetare
|
ne |
Iouis
potest.
Rides,
Fortunata,
quae |
| 12 |
ac
subito
exanimatus
conticuit.
Ac
|
ne |
ipse
quidem
sine
aliquo
motu |
| 78 |
subridens:
Vide
tu,
inquit,
Stiche,
|
ne |
ista
mures
tangant
aut
tineae; |
| 103 |
nos
in
profundum
mergamus.
~CIII)
|
Ne |
istud
dii
hominesque
patiantur,
Eumolpus |
| 112 |
non
minus
misericors
quam
pudica:
|
Ne |
istud,
inquit,
dii
sinant,
ut |
| 88 |
omnium
sucos
Democritus
expressit,
et
|
ne |
lapidum
uirgultorumque
uis
lateret,
aetatem |
| 130 |
erat
placandi
cura,
ut
timerem
|
ne |
latus
meum
frater
conuelleret.
~CXXXI) |
| 110 |
esse
insipitum,
quem
alloquio
dignum
|
ne |
Lichas
quidem
crederet.
Sed
huic |
| 25 |
tollere,
qui
uitulum
sustulerit"
Igitur
|
ne |
maiorem
iniuriam
in
secreto
frater |
| 127 |
si
te
adorari
permiseris.
Ac
|
ne |
me
iudices
ad
hoc
templum |
| 90 |
extraque
templum
profugit.
Timui
ego,
|
ne |
me
poetam
uocaret.
Itaque
subsecutus |
| 4 |
senectute
confiteri
non
uult.
Sed
|
ne |
me
putes
improbasse
schedium
Lucilianae |
| 48 |
domusionem
tamen
litteras
didici.
Et
|
ne |
me
putes
studia
fastiditum,
tres |
| 50 |
nisi
quis
Corinthum
habeat?
Et
|
ne |
me
putetis
nesapium
esse,
ualde |
| 17 |
deum
quam
hominem
inuenire.
Ac
|
ne |
me
putetis
ultionis
causa
huc |
| 61 |
sint,
etsi
timeo
istos
scolasticos
|
ne |
me
rideant.
Viderint:
narrabo
tamen, |
| 92 |
fortuna
solus
uteretur.
At
ego
|
ne |
mea
quidem
uestimenta
ab
officioso |
| 81 |
tamen
lacrimis
indulsi,
sed
ueritus
|
ne |
Menelaus
etiam
antescholanus
inter
cetera |
| 67 |
millesimis
Mercurii
factam"
Vltimo
etiam,
|
ne |
mentiri
uideretur,
stateram
iussit
afferri |
| 95 |
tam
furtiua
molitio?
Vos
mehercules
|
ne |
mercedem
cellae
daretis,
fugere
nocte |
| 88 |
artes
perissent,
inter
quas
pictura
|
ne |
minimum
sui
uestigium
reliquisset.
Tum |
| 98 |
monstrabo"
Genua
ego
perseuerantis
amplector,
|
ne |
morientes
uellet
occidere,
et:
Merito, |
| 71 |
mihi
curae,
ut
testamento
caueam
|
ne |
mortuus
iniuriam
accipiam.
Praeponam
enim |
| 74 |
eius
in
monumento
meo
ponas,
|
ne |
mortuus
quidem
lites
habeam.
Immo, |
| 76 |
nihil
satis
est.
Concupiui
negotiari.
|
Ne |
multis
uos
morer,
quinque
naues |
| 54 |
sed
propter
malum
exitum
cenae,
|
ne |
necesse
haberent
alienum
mortuum
plorare. |
| 17 |
supinas
manus,
petoque
et
oro
|
ne |
nocturnas
religiones
iocum
risumque
faciatis, |
| 132 |
omnium
hominum
deorumque
pudor?
Nam
|
ne |
nominare
quidem
te
inter
res |
| 100 |
constratum
nauis
occuparemus
secretissimum
locum,
|
ne |
nos
patereris
requiescere?
Quid
porro |
| 88 |
At
nos
uino
scortisque
demersi
|
ne |
paratas
quidem
artes
audemus
cognoscere, |
| 54 |
Itaque
totum
circumspicere
triclinium
coepi,
|
ne |
per
parietem
automatum
aliquod
exiret, |
| 60 |
Consternatus
ego
exsurrexi,
et
timui
|
ne |
per
tectum
petauristarius
aliquis
descenderet. |
| 111 |
cenulam
suam,
coepitque
hortari
lugentem
|
ne |
perseueraret
in
dolore
superuacuo,
ac |
| 2 |
Homericis
uersibus
canere
timuerunt.
Et
|
ne |
poetas
quidem
ad
testimonium
citem, |
| 114 |
repente
tenebrae
lucem
suppresserant,
ut
|
ne |
proram
quidem
totam
gubernator
uideret. |
| 26 |
dubio
non
repugnauerat
puer,
ac
|
ne |
puella
quidem
tristis
expauerat
nuptiarum |
| 94 |
mixturam
cum
sapientia
forma.
Itaque
|
ne |
putes
te
tot
uerba
perdidisse, |
| 134 |
sum
quae
emendare
scio.
Et
|
ne |
putetis
perplexe
agere,
rogo
ut |
| 10 |
tu
litteras
scis
et
ego.
|
Ne |
quaestibus
tuis
obstem,
aliud
aliquid |
| 93 |
Hoc
est,
inquam,
quod
promiseras,
|
ne |
quem
hodie
uersum
faceres?
Per |
| 57 |
et
canem;
contubernalem
meam
redemi,
|
ne |
qui
in
illius
capillis
manus |
| 115 |
ergo
dementia
est,
omnia
facere,
|
ne |
quid
de
nobis
relinquat
sepultura? |
| 88 |
summumque
certamen
inter
homines
erat,
|
ne |
quid
profuturum
saeculis
diu
lateret. |
| 117 |
testamenti
omnibus
idibus}
renouet.
Et
|
ne |
quid
scaenae
deesset,
quotiescunque
aliquem |
| 12 |
cum
Ascyltos
timeret
fidem
oculorum,
|
ne |
quid
temere
faceret,
prius
tanquam |
| 19 |
nullum
potui
uerbum
emittere.
Sed
|
ne |
quid
tristius
expectarem,
comitatus
faciebat. |
| 111 |
cum
miles,
qui
cruces
asseruabat,
|
ne |
quis
ad
sepulturam
corpus
detraheret, |
| 91 |
cecidisse"
Supprimere
ego
querelam
iubeo,
|
ne |
quis
consilia
deprehenderet,
relictoque
Eumolpo |
| 88 |
auri
Capitolio
promittere
solet,
et
|
ne |
quis
dubitet
pecuniam
concupiscere,
Iouem |
| 129 |
ad
me
attinet,
non
timeo
|
ne |
quis
inueniatur
cui
minus
placeam. |
| 54 |
quo
puerum
iussit
liberum
esse,
|
ne |
quis
posset
dicere
tantum
uirum |
| 85 |
ordinare,
ego
docere
ac
praecipere,
|
ne |
quis
praedator
corporis
admitteretur
in |
| 137 |
non
malignitatis.
Itaque
dabimus
operam,
|
ne |
quis
sciat.
Tu
modo
deos |
| 106 |
non
sum
crudelis,
sed
uereor
|
ne, |
quod
remisero,
patiar"
Tam
superstitiosa |
| 137 |
inde
mihi
futura
praedixit.
Immo,
|
ne |
quod
uestigium
sceleris
superesset,
totum |
| 141 |
peiorem.
His
admoneo
amicos
meos,
|
ne |
recusent
quae
iubeo,
sed
quibus |
| 136 |
sine
meo
risu
erexi;
statimque,
|
ne |
res
aliqua
sacrificium
moraretur,
ad |
| 109 |
foederibus
compositis
arma
deponimus,
et
|
ne |
residua
in
animis
etiam
post |
| 17 |
usque
ad
necessitatem
mortis
deducit,
|
ne |
scilicet
iuuenili
impulsi
licentia
quod |
| 118 |
et
arceo.
Praeterea
curandum
est,
|
ne |
sententiae
emineant
extra
corpus
orationis |
| 114 |
exeruit
ad
osculum
caput.
Et
|
ne |
sic
cohaerentes
malignior
fluctus
distraheret, |
| 73 |
qua
Trimalchio
rectus
stabat.
Ac
|
ne |
sic
quidem
putidissimam
eius
iactationem |
| 110 |
aduocatus
et
praesentis
concordiae
auctor,
|
ne |
sileret
sine
fabulis
hilaritas,
multa |
| 52 |
sim.
Suadeo,
a
te
impetres,
|
ne |
sis
nugax"
Tandem
ergo
exoratus |
| 9 |
inquam,
muliebris
patientiae
scortum,
cuius
|
ne |
spiritus
purus
est?
Inhorrescere
se |
| 124 |
concute
plebem,
Curio.
Tu
fortem
|
ne |
supprime,
Lentule,
Martem.
Quid
porro |
| 97 |
Vlixem
astu
simillimo
uicit.
Ego
|
ne |
suspicioni
relinquerem
locum,
lectulum
uestimentis |
| 13 |
lusum
fortunae
mirabilem!
Nam
adhuc
|
ne |
suturae
quidem
attulerat
rusticus
curiosas |
| 115 |
tui,
de
tam
magna
naue
|
ne |
tabulam
quidem
naufragus
habes.
Ite |
| 86 |
et,
praeter
hoc,
etiam
timebam
|
ne |
tam
grande
munus
suspectam
faceret |
| 137 |
anserem
omnibus
matronis
acceptissimum.
Itaque
|
ne |
te
putes
nihil
egisse;
si |
| 80 |
genua
cum
fletu,
petebatque
suppliciter
|
ne |
Thebanum
par
humilis
taberna
spectaret, |
| 9 |
Non
taces,
nocturne
percussor,
qui
|
ne |
tum
quidem,
cum
fortiter
faceres, |
| 17 |
torum
meum
diu
fleuit.
Ac
|
ne |
tunc
quidem
nos
ullum
adiecimus |
| 126 |
quo
incessus
arte
compositus
et
|
ne |
uestigia
quidem
pedum
extra
mensuram |
| 104 |
Quis,
inquit,
prohibet
nauigium
scrutari,
|
ne |
uideamur
diuinae
mentis
opera
damnare? |
| 14 |
tenere
clamauit.
Contra
nos
perturbati,
|
ne |
uideremur
nihil
agere,
et
ipsi |
| 105 |
nocentes
horridos
longosque
habebant
capillos,
|
ne |
uiderer
de
naue
carcerem
facere, |
| 41 |
meum
et
nihil
amplius
interrogaui,
|
ne |
uiderer
nunquam
inter
honestos
cenasse. |
| 64 |
feruenti
aliquot
conuiuas
respersit.
Trimalchio,
|
ne |
uideretur
iactura
motus,
basiauit
puerum |
| 108 |
non
est
mors
una
satis?
|
Ne |
uincite
pontum
gurgitibusque
feris
alios |
| 81 |
togae
uirilis
stolam
sumpsit,
qui
|
ne |
uir
esset
a
matre
persuasus |
| 102 |
spiritum
tanquam
rem
uacuam
impendere
|
ne |
uos
quidem
existimo
uelle.
Videte, |