| Chap. |
|---|
| 118 |
exercitati
frequenter
ad
carminis
tranquillitatem
|
tanquam |
ad
portum
feliciorem
refugerunt,
credentes |
| 134 |
uos,
inquit,
in
cellam
meam
|
tanquam |
ante
recens
bustum
uenistis?
Vtique |
| 94 |
Gitona.
Itaque
extra
cellam
processit,
|
tanquam |
aquam
peteret,
iramque
meam
prudenti |
| 132 |
et
quidam
tragici
oculos
suos
|
tanquam |
audientes
castigant?
Podagrici
pedibus
suis |
| 99 |
offendi.
Tantum
omnem
scabitudinem
animo
|
tanquam |
bonarum
artium
magister
deleret
sine |
| 62 |
iacebat
miles
meus
in
lecto
|
tanquam |
bouis,
et
collum
illius
medicus |
| 134 |
uindicasti,
sed
mollis,
debilis,
lassus,
|
tanquam |
caballus
in
cliuo
et
operam |
| 44 |
peius!
Haec
colonia
retrouersus
crescit
|
tanquam |
coda
uituli.
Sed
quare
nos |
| 62 |
clara
Gai
nostri
domum
fugi
|
tanquam |
copo
compilatus;
et
postquam
ueni |
| 43 |
fuit,
aetatem
bene
ferebat,
niger
|
tanquam |
coruus.
Noueram
hominem
olim
oliorum, |
| 92 |
recitare;
et
postquam
de
balneo
|
tanquam |
de
theatro
eiectus
sum,
circuire |
| 52 |
ille:
Quid
me,
inquit,
rogas?
|
Tanquam |
ego
tibi
molestus
sim.
Suadeo, |
| 12 |
ne
quid
temere
faceret,
prius
|
tanquam |
emptor
propius
accessit
detraxitque
umeris |
| 102 |
soleat
uenter
iniuriam
facere?
an
|
tanquam |
eos
qui
sternutare
non
soleamus |
| 105 |
Lichas,
qui
me
optime
nouerat,
|
tanquam |
et
ipse
uocem
audisset,
accurrit |
| 136 |
Reduxi
igitur
gradum
proiectaque
ueste,
|
tanquam |
expectarem
morantem,
in
aditu
steti. |
| 113 |
quod
neque
Tryphaena
me
alloquebatur
|
tanquam |
familiarem
et
aliquando
gratum
sibi |
| 76 |
coemo,
iumenta;
quicquid
tangebam,
crescebat
|
tanquam |
fauus.
Postquam
coepi
plus
habere |
| 43 |
tollere.
Itaque
creuit,
quicquid
creuit,
|
tanquam |
fauus.
Puto
mehercules
illum
reliquisse |
| 39 |
omnia
bona
in
se
habet
|
tanquam |
fauus"
~XL)
Sophos!
uniuersi
clamamus, |
| 98 |
uestem,
amplexusque
iam
mitigatum,
osculis
|
tanquam |
fomentis
aggressus
est
et:
In |
| 72 |
periculo,
non
paenitebit.
Sic
calet
|
tanquam |
furnus.
Vero,
uero,
inquit
Habinnas, |
| 102 |
ut
suos
Gallia
ciues
putet:
|
tanquam |
hic
solus
color
figuram
possit |
| 57 |
Accede
istoc'
Quid
nunc
stupes
|
tanquam |
hircus
in
eruilia?
~LVIII)
Post |
| 63 |
sinistra
manu
curiose,
et
mulierem
|
tanquam |
hoc
loco
saluum
sit,
quod |
| 130 |
feci.
Paralysin
tamen
cauere
iubes:
|
tanquam |
iam
maior
fieri
possit,
quae |
| 115 |
En
homo
quemadmodum
natat!
Adhuc
|
tanquam |
ignotum
deflebam,
cum
inuiolatum
os; |
| 28 |
cum
minimis
tibiis
accessit
et
|
tanquam |
in
aurem
aliquid
secreto
diceret, |
| 72 |
et
Habinnas,
tota
denique
familia,
|
tanquam |
in
funus
rogata,
lamentatione
triclinium |
| 116 |
innocentes
habentur.
Adibitis,
inquit,
oppidum
|
tanquam |
in
pestilentia
campos,
in
quibus |
| 83 |
quos
etiam
pictorum
amantium
uultus
|
tanquam |
in
solitudine
exclamaui:
Ergo
amor |
| 59 |
Secutus
est
Aiax
strictoque
gladio,
|
tanquam |
insaniret,
concidit,
ac
modo
uersa |
| 92 |
flagitabat.
Et
me
quidem
pueri
|
tanquam |
insanum
imitatione
petulantissima
deriserunt,
illum |
| 115 |
fluctibus
obruto
non
contingit
sepultura:
|
tanquam |
intersit,
periturum
corpus
quae
ratio |
| 54 |
cum
grauiter
ingemuisset
superque
brachium
|
tanquam |
laesum
incubuisset,
concurrere
medici,
et |
| 62 |
uillam
intrauit
et
omnia
pecora
|
tanquam |
lanius
sanguinem
illis
misit.
Nec |
| 69 |
Sed
tace,
lingua,
dabo
panem"
|
Tanquam |
laudatus
esset
nequissimus
seruus,
lucernam |
| 117 |
et
quicquid
aliud
Eumolpus
iussisset.
|
Tanquam |
legitimi
gladiatores
domino
corpora
animasque |
| 102 |
Inspicite
quod
ego
inueni.
Eumolpus
|
tanquam |
litterarum
studiosus
utique
atramentum
habet. |
| 115 |
sunt.
Ferae
tamen
corpus
lacerabunt:
|
tanquam |
melius
ignis
accipiat!
Immo
hanc |
| 13 |
attulerat
rusticus
curiosas
manus,
sed
|
tanquam |
mendici
spolium
etiam
fastidiose
uenditabat. |
| 62 |
nos
circa
gallicinia;
luna
lucebat
|
tanquam |
meridie.
Venimus
inter
monimenta:
homo |
| 39 |
et
rhetores.
Sic
orbis
uertitur
|
tanquam |
mola,
et
semper
aliquid
mali |
| 71 |
iam
nunc
sic
me
amet
|
tanquam |
mortuum"
Gratias
agere
omnes
indulgentiae |
| 62 |
anima
in
naso
esse;
stabam
|
tanquam |
mortuus.
At
ille
circumminxit
uestimenta |
| 81 |
amicitiae
nomen
et
pro
pudor!
|
tanquam |
mulier
secutuleia
unius
noctis
tactu |
| 44 |
nunquam,
et
omnes
ridebant
udi
|
tanquam |
mures.
Itaque
dii
pedes
lanatos |
| 58 |
minor
fit.
Curris,
stupes,
satagis,
|
tanquam |
mus
in
matella.
Ergo
aut |
| 76 |
mi
haec
iactura
gusti
fuit,
|
tanquam |
nihil
facti.
Alteras
feci
maiores |
| 92 |
hilaris,
commodis
tristis.
Vtcunque
tamen,
|
tanquam |
non
agnoscerem
fabulam,
tacui
et |
| 99 |
uixi,
ut
ultimam
quamque
lucem
|
tanquam |
non
redituram
consumerem"
Profusis
ego |
| 74 |
in
faciem
Fortunatae
immisit.
Illa
|
tanquam |
oculum
perdidisset,
exclamauit
manusque
trementes |
| 22 |
putares
hoc
conuenisse,
et
stertere
|
tanquam |
olim
dormientes
coeperunt.
Iam
et |
| 62 |
ueniat.
Erat
autem
miles,
fortis
|
tanquam |
Orcus.
Apoculamus
nos
circa
gallicinia; |
| 137 |
flere
uehementius
coepit
meique
misereri,
|
tanquam |
patrem
meum,
non
publicum
anserem, |
| 3 |
fecerint
sic
eloquentiae
magister,
nisi
|
tanquam |
piscator
eam
imposuerit
hamis
escam, |
| 99 |
nauta
et:
Moraris,
inquit,
Eumolpe,
|
tanquam |
properandum
ignores"
Haud
mora,
omnes |
| 81 |
anni
ad
tesseram
uenierunt,
quem
|
tanquam |
puellam
conduxit
etiam
qui
uirum |
| 70 |
probaremus.
Subito
intrauerunt
duo
serui,
|
tanquam |
qui
rixam
ad
lacum
fecissent; |
| 74 |
homines
feci.
At
inflat
se
|
tanquam |
rana,
et
in
sinum
suum |
| 102 |
ostendit.
Nam
sine
causa
spiritum
|
tanquam |
rem
uacuam
impendere
ne
uos |
| 10 |
Ascyltos
et:
Hodie,
inquit,
quia
|
tanquam |
scholastici
ad
cenam
promisimus,
non |
| 102 |
capillis
usque
ad
ungues.
Ita
|
tanquam |
serui
Aethiopes
et
praesto
tibi |
| 118 |
religiosae
orationis
sub
testibus
fides.
|
Tanquam |
si
placet
hic
impetus,
etiam |
| 102 |
efferam.
Ita
uero,
inquam
ego,
|
tanquam |
solidos
alligaturus,
quibus
non
soleat |
| 44 |
foro,
sic
illius
uox
crescebat
|
tanquam |
tuba.
Nec
sudauit
unquam
nec |
| 78 |
ut
aeque
me
mortuum
iuuet
|
tanquam |
uiuum"
Nam
uinum
quidem
in |
| 85 |
nolui,
ut
me
mater
praecipue
|
tanquam |
unum
ex
philosophis
intueretur.
Jam |
| 44 |
benignus
resalutare,
nomina
omnium
reddere,
|
tanquam |
unus
de
nobis!
Itaque
illo |
| 106 |
O
te,
inquit,
feminam
simplicem,
|
tanquam |
uulnera
ferro
praeparata
litteras
biberint. |
| 53 |
interpellauit
saltationis
libidinem
actuarius,
qui
|
tanquam |
Vrbis
acta
recitauit:
VII
kalendas |
