| Lv., Chap. |
|---|
| 9, 3 |
conficiet.
his
in
uicem
sermonibus
|
qua |
cibi
qua
quietis
immemor
nox |
| 9, 36 |
C-
Claudium
quidam
matre
eadem
|
qua |
consulem
genitum,
tradunt
speculatum
se |
| 9, 26 |
Sed,
quoniam
quidam
nobiles
homines
|
qua |
de
causa
uos
existimare
quam |
| 9, 44 |
firmo
praesidio
de
uigilia
tertia,
|
qua |
duci
proxime
potest,
expeditas
legiones |
| 9, 3 |
Samnitem
pugnanti"
alius:
quo
aut
|
qua |
eamus?
num
montes
moliri
sede |
| 9, 27 |
intentiores
ad
respectum
castrorum,
ne
|
qua |
eo
uis
fieret,
quam
ad |
| 9, 27 |
laeuo
cornu
consistunt.
Dextra
pars,
|
qua |
et
Samnites
raris
ordinibus
aut |
| 9, 23 |
ubi
subsisteret
quoue
tempore
et
|
qua |
ex
parte
hostem
adgrederetur,
substitit |
| 9, 3 |
per
aduersa
montium,
per
siluas,
|
qua |
ferri
arma
poterunt,
eamus;
modo |
| 9, 8 |
tamquam
reum
qua
infelicis
belli
|
qua |
ignominiosae
pacis.
Ego
tamen,
quando |
| 9, 43 |
se
sui
belli
uindicarent
decus.
|
Qua |
impetum
dederat,
perrumpit
aciemque
per |
| 9, 22 |
agere
stationibus
modo
oppositis
ne
|
qua |
in
castra
uis
fieret.
Eo |
| 9, 41 |
praedicatione
uera
qua
in
Tuscis,
|
qua |
in
Samnio
partorum
decorum,
exiguam |
| 9, 41 |
ita
instruxit;
cohortatusque
praedicatione
uera
|
qua |
in
Tuscis,
qua
in
Samnio |
| 9, 8 |
tamquam
senatorem
sed
tamquam
reum
|
qua |
infelicis
belli
qua
ignominiosae
pacis. |
| 9, 36 |
principum
in
populis
accepere,
ne
|
qua |
inter
conloquia
insigni
nota
haesitantes |
| 9, 2 |
praesentem
terrorem
deficeret:
ea
modo,
|
qua |
irent,
consultatio
fuit.
Duae
ad |
| 9, 31 |
ut
insidiis
quaereretur
locus,
si
|
qua |
licentia
populando
effusus
exercitus
excipi |
| 9, 16 |
esset,
enuntiare
consuli
satis
habuit
|
qua |
noctis
hora
quaque
porta
et |
| 9, 16 |
dimisit.
Haud
dubie
illa
aetate,
|
qua |
nulla
uirtutum
feracior
fuit,
nemo |
| 9, 8 |
uinctique;
exsoluamus
religione
populum,
si
|
qua |
obligauimus,
ne
quid
diuini
humaniue |
| 9, 40 |
forma
erat
scuti:
summum
latius,
|
qua |
pectus
atque
umeri
teguntur,
fastigio |
| 9, 35 |
opem
sociis
temptandasque
munitiones,
si
|
qua |
posset,
acies
hostium
instructa
occurrit; |
| 9, 11 |
qui
te
captum
uictori
cum
|
qua |
potes
fide
restituis?
populum
Romanum |
| 9, 23 |
terga
inuadit.
Ita
circumuenti
Samnites,
|
qua |
potest
quisque,
fugam
per
diuersa |
| 9, 30 |
deformatum
ordinem
praua
lectione
senatus,
|
qua |
potiores
aliquot
lectis
praeteriti
essent, |
| 9, 34 |
legi
paruerunt
quam
illi
antiquae
|
qua |
primum
censores
creati
erant,
quia |
| 9, 3 |
in
uicem
sermonibus
qua
cibi
|
qua |
quietis
immemor
nox
traducta
est. |
| 9, 41 |
et
uocis
impiae
poenas
expetere,
|
qua |
se
urbem
Romanam
oppugnaturos
minati |
| 9, 35 |
Etrusci
omnium
praeterquam
multitudinis
suae
|
qua |
sola
freti
erant
immemores
proelium |
| 9, 9 |
teneat.
An,
si
eadem
superbia,
|
qua |
sponsionem
istam
expresserunt
nobis
Samnites, |
| 9, 43 |
hostes
saltusque
peruios
ceperant
ne
|
qua |
subuehi
commeatus
possent;
neque
eos, |
| 9, 8 |
turpi
seu
necessaria
sponsione
obstrinxi;
|
qua |
tamen,
quando
iniussu
populi
facta |
| 9, 2 |
angustiae
sunt
et
aut
eadem
|
qua |
te
insinuaueris
retro
uia
repetenda |
| 9, 27 |
euentus
eorum
Romanum
aut
morae,
|
qua |
trahebant
bellum,
paenitebat.
Samnitium
contra |
| 9, 3 |
paramus?
dum
haec
imminebunt
iuga,
|
qua |
tu
ad
hostem
uenies?
armati, |
| 9, 2 |
saltu
conspicitur.
Citati
inde
retro,
|
qua |
uenerant,
pergunt
repetere
uiam;
eam |
| 9, 19 |
auertetque,
modo
sit
perpetuus
huius
|
qua |
uiuimus
pacis
amor
et
ciuilis |
| 9, 4 |
moenia
et
eam
turbam
a
|
qua |
urbs
incolitur.
Immo
hercule
produntur |
