| Lv., Chap. |
| 21, 41 |
nos
uincimus,
hosti
obsistat,
nec
|
Alpes |
aliae
sunt,
quas
dum
superant, |
| 21, 30 |
portis
hostium
fatigatos
subsistere,
quid
|
Alpes |
aliud
esse
credentes
quam
montium |
| 21, 53 |
intra
castra,
Poenum
quod
inter
|
Alpes |
Appenninumque
agri
sit
suae
dicionis |
| 21, 32 |
Druentia
campestri
maxime
itinere
ad
|
Alpes |
cum
bona
pace
incolentium
ea |
| 21, 30 |
fluminis
ui
traiectum,
in
conspectu
|
Alpes |
habeant
quarum
alterum
latus
Italiae |
| 21, 25 |
erat,
cum,
perinde
ac
si
|
Alpes |
iam
transisset,
Boii
sollicitatis
Insubribus |
| 21, 30 |
aduenas
Italiae
cultores
has
ipsas
|
Alpes |
ingentibus
saepe
agminibus
cum
liberis |
| 21, 31 |
Sedatis
certaminibus
Allobrogum
cum
iam
|
Alpes |
peteret,
non
recta
regione
iter |
| 21, 31 |
est
adiutus,
quam
infames
frigoribus
|
Alpes |
praeparari
cogebant.
Sedatis
certaminibus
Allobrogum |
| 21, 30 |
nec
inexsuperabiles
humano
generi
esse.
|
Alpes |
quidem
habitari,
coli,
gignere
atque |
| 21, 30 |
legatos
non
pinnis
sublime
elatos
|
Alpes |
transgressos.
Ne
maiores
quidem
eorum |
| 21, 38 |
eo
magis
miror
ambigi
quanam
|
Alpes |
transierit
et
uolgo
credere
Poenino |
| 21, 31 |
petit,
non
quia
rectior
ad
|
Alpes |
uia
esset,
sed
quantum
a |
| 21, 40 |
ne
cui,
uos
cum
pugnaueritis,
|
Alpes |
uicisse
Hannibalem
uideantur.
Sed
ita |
| 21, 43 |
ac
uiolentior
Rhodano,
ab
tergo
|
Alpes |
urgent,
uix
integris
uobis
ac |