| Lv., Chap. |
|---|
| 21, 32 |
Cornelius
consul,
triduo
fere
postquam
|
Hannibal |
a
ripa
Rhodani
mouit,
quadrato |
| 21, 32 |
Padum
erat
exercitu
Italiam
defensurus.
|
Hannibal |
ab
Druentia
campestri
maxime
itinere |
| 21, 47 |
Placentiam
peruenere
quam
satis
sciret
|
Hannibal |
ab
Ticino
profectos;
tamen
ad |
| 21, 33 |
uisu
erant,
stetit
parumper
tamen
|
Hannibal |
ac
suos
continuit,
ne
tumultum |
| 21, 59 |
signum
receptui
dedit.
Quod
ubi
|
Hannibal |
accepit
laxatamque
pugnam
et
recessum |
| 21, 60 |
Hiberum
prouincia
erat;
eum
reliquerat
|
Hannibal |
ad
regionis
eius
praesidium.
Itaque |
| 21, 5 |
a
tanto
pauore
reciperent
animos,
|
Hannibal |
agmine
quadrato
amnem
ingressus
fugam |
| 21, 3 |
Barcinis
nitentibus
ut
adsuesceret
militiae
|
Hannibal |
atque
in
paternas
succederet
opes |
| 21, 45 |
passuum
ab
Victumulis
consedit.
Ibi
|
Hannibal |
castra
habebat;
reuocatoque
propere
Maharbale |
| 21, 28 |
in
uicos
passim
suos
diffugiunt.
|
Hannibal |
ceteris
copiis
per
otium
traiectis |
| 21, 26 |
uisendosque
ex
tuto
hostes
praemittit.
|
Hannibal |
ceteris
metu
aut
pretio
pacatis |
| 21, 47 |
et}
Hispanorum
expeditos
praemissos.
Dum
|
Hannibal, |
circa
flumen
legationibus
Gallorum
audiendis |
| 21, 32 |
repente
ingentem
fugam
stragemque
dedissent.
|
Hannibal |
consistere
signa
iussit;
Gallisque
ad |
| 21, 48 |
delectum
communiit.
Nec
procul
inde
|
Hannibal |
cum
consedisset,
quantum
uictoria
equestri |
| 21, 57 |
equitibus
ac
leui
armatura
profectus
|
Hannibal, |
cum
plurimum
in
celando
incepto |
| 21, 53 |
ad
propinquum
certamen
milites
iubet.
|
Hannibal |
cum
quid
optimum
foret
hosti |
| 21, 21 |
uere
primo
ad
edictum
conuenere.
|
Hannibal |
cum
recensuisset
omnium
gentium
auxilia, |
| 21, 34 |
uentum
est;
nam
dum
cunctatur
|
Hannibal |
demittere
agmen
in
angustias,
quia |
| 21, 39 |
celeberrimum
nomen
erat,
et
Scipionem
|
Hannibal |
eo
ipso
quod
aduersus
se |
| 21, 39 |
fuerat
in
Italiam
transgresso
Hannibali,
|
Hannibal |
et
conatu
tam
audaci
traiciendarum |
| 21, 26 |
armis
obtinebant.
Ceteros
accolas
fluminis
|
Hannibal |
et
eorum
ipsorum
quos
sedes |
| 21, 18 |
est,
re
asperior.
Tunc
enim
|
Hannibal |
et
insimulabatur
et
deposcebatur;
nunc |
| 21, 46 |
quod
roboris
fuit
in
subsidiis;
|
Hannibal |
frenatos
equites
in
medium
accipit, |
| 21, 41 |
denariis
aestimatos
emisistis,
et
utrum
|
Hannibal |
hic
sit
aemulus
itinerum
Herculis, |
| 21, 56 |
aduersus
Gallos
auxiliares
agi
iussit
|
Hannibal. |
Ibi
extemplo
haud
dubiam
fecere |
| 21, 4 |
maior
pars
meliorem
uicit.
Missus
|
Hannibal |
in
Hispaniam
primo
statim
aduentu |
| 21, 59 |
sunt
interfecti.
Secundum
eam
pugnam
|
Hannibal |
in
Ligures,
Sempronius
Lucam
concessit. |
| 21, 3 |
praerogatiuam
militarem
qua
extemplo
iuuenis
|
Hannibal |
in
praetorium
delatus
imperatorque
ingenti |
| 21, 35 |
omnium
uoltu
emineret,
praegressus
signa
|
Hannibal |
in
promunturio
quodam,
unde
longe |
| 21, 7 |
usque
ad
perniciem
suam
coluerunt.
|
Hannibal |
infesto
exercitu
ingressus
fines,
peruastatis |
| 21, 7 |
cadebant
quam
Poeni.
Vt
uero
|
Hannibal |
ipse,
dum
murum
incautius
subit, |
| 21, 12 |
Maharbale
Himilconis
filio
eum
praefecerat
|
Hannibal |
ita
impigre
rem
agente
ut |
| 21, 39 |
subito
aduentu
consul
oppressisset.
Et
|
Hannibal |
mouit
ex
Taurinis,
incertos
quae |
| 21, 27 |
procul
abesse;
quod
ubi
accepit
|
Hannibal, |
ne
tempori
deesset
dat
signum |
| 21, 34 |
ad
fidem
promissorum
obsides
acciperet.
|
Hannibal |
nec
temere
credendo
nec
asperando, |
| 21, 29 |
euasere.
~Dum
elephanti
traiciuntur,
interim
|
Hannibal |
Numidas
equites
quingentos
ad
castra |
| 21, 11 |
dispositis
muros
defensoribus
nudasset,
tum
|
Hannibal |
occasionem
ratus,
quingentos
ferme
Afros |
| 21, 47 |
itinere
Placentiam
ad
hostes
contendunt.
|
Hannibal |
paucis
post
diebus
sex
milia |
| 21, 59 |
persequerentur,
mox
castra
quoque
oppugnarent.
|
Hannibal |
paucis
propugnatoribus
in
uallo
portisque |
| 21, 30 |
utique
inexpertis
horrendam,
metuebat.
~Itaque
|
Hannibal, |
postquam
ipsi
sententia
stetit
pergere |
| 21, 54 |
equitibus
Magone,
mille
peditibus
dimisso
|
Hannibal |
prima
luce
Numidas
equites
transgressos |
| 21, 48 |
quam
ad
Ticinum
fefellit;
missisque
|
Hannibal |
primum
Numidis,
deinde
omni
equitatu |
| 21, 5 |
flumine
agmen
graue
praeda
turbauere.
|
Hannibal |
proelio
abstinuit
castrisque
super
ripam |
| 21, 57 |
commissum;
in
quo,
quia
saucius
|
Hannibal |
pugna
excessit,
pauore
hostibus
iniecto |
| 21, 11 |
streperent,
satis
scire
poterant.
Ipse
|
Hannibal |
qua
turris
mobilis,
omnia
munimenta |
| 21, 11 |
Romani
tempus
terunt
legationibus
mittendis,
|
Hannibal, |
quia
fessum
militem
proeliis
operibusque |
| 21, 23 |
longinquitate
uiae
insuperabilique
Alpium
transitu.
|
Hannibal |
quia
reuocare
aut
ui
retinere |
| 21, 42 |
fore.
~Haec
apud
Romanos
consul.
|
Hannibal |
rebus
prius
quam
uerbis
adhortandos |
| 21, 21 |
fama
iam
Hiberum
Poenos
tramisisse.
|
~Hannibal |
Sagunto
capto
Carthaginem
Nouam
in |
| 21, 18 |
ad
percontandos
Carthaginienses
publicone
consilio
|
Hannibal |
Saguntum
oppugnasset,
et
si
id |
| 21, 54 |
aderat.
Robora
uirorum
cerno"
inquit
|
Hannibal; |
sed
uti
numero
etiam,
non |
| 21, 13 |
eam,
quemadmodum
ut
uictor
fert
|
Hannibal, |
sic
uos
ut
uicti
audiatis; |
| 21, 39 |
uenit,
iam
ex
statiuis
mouerat
|
Hannibal |
Taurinorumque
unam
urbem,
caput
gentis |
| 21, 14 |
cunctandum
in
tali
occasione
ratus
|
Hannibal, |
totis
uiribus
adgressus
urbem
momento |
| 21, 10 |
ei
uictoriam
dedit.
Carthagini
nunc
|
Hannibal |
uineas
turresque
admouet:
Carthaginis
moenia |
| 21, 39 |
bellum
erat.
Sed
armare
exercitum
|
Hannibal |
ut
parti
alteri
auxilio
esset, |
