| Lv., Chap. |
| 21, 38 |
Nec
ueri
simile
est
ea
|
tum |
ad
Galliam
patuisse
itinera;
utique |
| 21, 52 |
qui
eguissent
ope
defensos
censebat.
|
Tum |
collega
cunctante
equitatum
suum
mille |
| 21, 31 |
gente
opibus
aut
fama
inferior.
|
Tum |
discors
erat.
Regni
certamine
ambigebant |
| 21, 28 |
apta,
huic
copulata
est;
tres
|
tum |
elephanti
per
stabilem
ratem
tamquam |
| 21, 18 |
quod
mandatum
erat
percontatus
esset,
|
tum |
ex
Carthaginiensibus
unus:
Praeceps
uestra, |
| 21, 31 |
nec
tutum
ingredienti
praebet;
et
|
tum |
forte
imbribus
auctus
ingentem
transgredientibus |
| 21, 49 |
Hierone
rege
Syracusanorum
missae,
qui
|
tum |
forte
Messanae
erat
consulem
Romanum |
| 21, 11 |
tabulata
dispositis
muros
defensoribus
nudasset,
|
tum |
Hannibal
occasionem
ratus,
quingentos
ferme |
| 21, 52 |
Trebiam
Padumque
agri
est
Galli
|
tum |
incolebant,
in
duorum
praepotentium
populorum |
| 21, 19 |
iure
uerbis
disceptare,
cum
ante,
|
tum |
maxime
Sagunto
excisa.
Nam
si |
| 21, 12 |
interpretem
fore
pollicetur;
erat
autem
|
tum |
miles
Hannibalis,
ceterum
publice
Saguntinis |
| 21, 30 |
nomen
Romanorum
liberandumque
orbem
terrarum.
|
Tum |
nemini
uisum
id
longum,
cum |
| 21, 44 |
uos,
Carthaginienses,
cum
ob
patriam,
|
tum |
ob
iram
iustissimam
pugnaturos.
Inferimus |
| 21, 32 |
quam
extentissima
potest
ualle
locat.
|
Tum |
per
eosdem
Gallos,
haud
sane |
| 21, 25 |
hostis;
ubi
rursus
siluae
intratae,
|
tum |
postremos
adorti
cum
magna
trepidatione |
| 21, 46 |
pauorem
consulis
uolnus
periculumque
intercursu
|
tum |
primum
pubescentis
filii
propulsatum.
Hic |
| 21, 22 |
insequi
cum
fragore
caeli
nimbum.
|
Tum |
quae
moles
ea
quidue
prodigii |
| 21, 32 |
incolentium
ea
loca
Gallorum
peruenit.
|
Tum, |
quamquam
fama
prius,
qua
incerta |
| 21, 22 |
qua
parte
belli
uicerant
ea
|
tum |
quoque
rem
gesturos
Romanos
credi |
| 21, 18 |
parturit
animus
uester
aliquando
pariat.
|
Tum |
Romanus
sinu
ex
toga
facto, |
| 21, 17 |
iam
antea
consulibus
prouinciae
erant;
|
tum |
sortiri
iussi.
Cornelio
Hispania,
Sempronio |
| 21, 57 |
undique
ex
finitimis
populis,
et
|
tum |
terror
populationum
eo
plerosque
ex |
| 21, 35 |
montibus
Circumpadanos
campos,
moeniaque
eos
|
tum |
transcendere
non
Italiae
modo
sed |
| 21, 58 |
auersi
a
uento
parumper
consedere.
|
Tum |
uero
ingenti
sono
caelum
strepere |
| 21, 45 |
precationem
caput
pecudis
saxo
elisit.
|
Tum |
uero
omnes,
uelut
dis
auctoribus |
| 21, 33 |
inuia
ac
deuia
adsueti
decurrunt.
|
Tum |
uero
simul
ab
hostibus,
simul |
| 21, 22 |
agitaret
animo,
temperare
oculis
nequiuisse;
|
tum |
uidisse
post
sese
serpentem
mira |
| 21, 52 |
cum
ob
infida
multa
facinora,
|
tum, |
ut
alia
uetustate
obsoleuissent,
ob |
| 21, 54 |
pectoribus
tenus
aucta
nocturno
imbri
|
tum |
utique
egressis
rigere
omnibus
corpora |