| Lv., Chap. |
| 22, 20 |
eius
orae
mari
potiti
erant.
|
Itaque |
ad
Onusam
classe
prouecti;
escensio |
| 22, 8 |
adgrauaret
pati
possent,
aestimandum
esse.
|
itaque |
ad
remedium
iam
diu
neque |
| 22, 56 |
extemplo
prouinciamque
aliam
Romanam
adgrederentur;
|
itaque |
classe
opus
esse,
si
regem |
| 22, 16 |
fefellit
suis
se
artibus
peti.
|
Itaque |
cum
per
Casilinum
euadere
non |
| 22, 33 |
ad
id
tempus
non
esse.
|
Itaque |
duumuiri
ad
eam
rem
creati |
| 22, 24 |
eo
transferunt
castra.
tum
ut}
|
Itaque |
exiguum
spatii
uallum
a
uallo |
| 22, 11 |
circa
portum
Cosanum
captas
esse.
|
Itaque |
extemplo
consul
Ostiam
proficisci
iussus |
| 22, 1 |
~LIBER
XXII.
~Iam
uer
appetebat;
|
itaque |
Hannibal
ex
hibernis
mouit,
et |
| 22, 25 |
gereret,
prope
in
custodia
habitum.
|
Itaque |
hercule
non
Samnium
modo,
quo |
| 22, 31 |
in}
insulis
cultorum
egentibus
praedarentur.
|
Itaque |
in
insidias
temere
inlati,
cum |
| 22, 22 |
haud
frustra
uidebatur
socios
mutasse.
|
Itaque |
ingenti
consensu
defectionem
omnes
spectare; |
| 22, 15 |
rediit,
omni
parte
uirium
impar.
|
Itaque |
ipse
et
delecti
equitum
circumuenti |
| 22, 50 |
ut
si
nihil
obstet,
disicias.
|
Itaque |
ite
mecum
qui
et
uosmet |
| 22, 41 |
tironum
militum
in
exercitu
esse.
|
Itaque |
locum
et
tempus
insidiis
aptum |
| 22, 37 |
externa
uidisse
in
castris
Romanis.
|
Itaque |
misisse
mille
sagittariorum
ac
funditorum, |
| 22, 6 |
stratamque
ostendere
foede
Romanam
aciem.
|
Itaque |
ne
in
conspectos
procul
immitteretur |
| 22, 56 |
tempestate
matrona
expers
luctus
fuerat.
|
Itaque |
ne
ob
eandem
causam
alia |
| 22, 19 |
direxerat
etiam
in
pugnam
naues.
|
itaque |
non
ab
hoste
et
proelio |
| 22, 33 |
abscedi
non
posse
ab
hoste;
|
itaque |
per
interregem
comitia
habenda
esse |
| 22, 30 |
meam
salutem,
tum
omnium
horum.
|
Itaque |
plebei
scitum,
quo
oneratus
sum} |
| 22, 45 |
eo
die
penes
Paulum
fuerit.
|
Itaque |
postero
die
Varro,
cui
sors |
| 22, 29 |
caelo
demissa
ad
auxilium
ostendit.
|
Itaque |
priusquam
ad
coniectum
teli
ueniret |
| 22, 37 |
sui
clade
moueri
magis
potuerit.
|
Itaque, |
quamquam
probe
sciat
magnitudinem
populi |
| 22, 27 |
deorum
hominumque
iudicio
damnata
perstaret.
|
Itaque |
quo
die
primum
congressus
est |
| 22, 22 |
tutam
perfugiumque
nouas
uolentibus
res;
|
itaque |
quos
metus
non
teneat
beneficio |
| 22, 58 |
simul
felicitati
et
uirtuti
cedatur.
|
Itaque |
redimendi
se
captiuis
copiam
facere; |
| 22, 3 |
ciuilibus
bellicisque
rebus
successu
aluerat.
|
Itaque |
satis
apparebat
nec
deos
nec |
| 22, 27 |
alio,
non
ademptum
imperium
esse;
|
itaque |
se
nunquam
uolentem
parte,
qua |
| 22, 54 |
tumultusque
intra
moenia
Romana
fuit.
|
Itaque |
succumbam
oneri
neque
adgrediar
narrare |
| 22, 51 |
eam
statim
capere
animo
posset.
|
Itaque |
uoluntatem
se
laudare
Maharbalis
ait; |
| 22, 19 |
fluminis
castraque
in
ripa
posita.
|
Itaque |
ut
improuidos
incautosque
uniuerso
simul |