| Lv., Chap. |
| 22, 32 |
sibi
cum
ad
templorum
ornatum
|
tum |
ad
subsidium
fortunae
a
maioribus |
| 22, 10 |
Vestae,
sextum
Mercurio
et
Cereri.
|
Tum |
aedes
uotae.
Veneri
Erycinae
aedem |
| 22, 8 |
in}
ualido
grauior
sentiretur,
ita
|
tum |
aegrae
et
adfectae
ciuitati
quodcumque |
| 22, 18 |
ac
leuior
cum
uelocitate
corporum,
|
tum |
armorum
habitu,
campestrem
hostem,
grauem |
| 22, 48 |
omnium
animos
oculosque
occupauerat
certamen,
|
tum |
arreptis
scutis,
quae
passim
inter |
| 22, 11 |
uouit.
~Ita
rebus
diuinis
peractis,
|
tum |
de
bello
reque
de}
publica |
| 22, 43 |
esset
uisum
procul
hostium
agmen,
|
tum |
de
insequendo
eo
consilia
agitari |
| 22, 61 |
C-
Calpurnium
et
L-
Manlium;
|
tum |
demum
ab
cognato
Scriboni
tribuno |
| 22, 13 |
eo
die
mansurum
eum
dixisset,
|
tum |
demum
cognitus
est
error
et |
| 22, 12 |
futura
sibi
res
esset
ac
|
tum |
demum
edocti
malis
Romani
parem |
| 22, 56 |
diuersi
ad
sedandos
tumultus
discessissent,
|
tum |
demum
litterae
a
C-
Terentio |
| 22, 30 |
Hannibalem
hostesque
Poenos
erat;
ac
|
tum |
demum
sentire
cum
Romanis
atque |
| 22, 49 |
ad
regendum
equum
uires
deficiebant.
|
Tum |
denuntianti
cuidam
iussisse
consulem
ad |
| 22, 30 |
ordines
suos
quemque
tenere
iubeas"
|
Tum |
dextrae
interiunctae
militesque
contione
dimissa |
| 22, 10 |
sunt
qui
cis
Alpes
sunt,
|
tum |
donum
duit
populus
Romanus
Quiritium |
| 22, 35 |
eius
essent
comitia
rogando
collegae.
|
Tum |
experta
nobilitas
parum
fuisse
uirium |
| 22, 29 |
ad
fugam
spes
cuiquam
superesset.
|
~Tum |
Fabius,
primo
clamore
pauentium
audito, |
| 22, 60 |
non
inuidere
eos
cum
incolumitati,
|
tum |
gloriae
illorum
per
uirtutem
partae, |
| 22, 55 |
sperare.
Vbi
conticuerit
recte}
tumultus,
|
tum |
in
curiam
patres
reuocandos
consulendumque |
| 22, 13 |
Campani
equites
erant,
multis
iam
|
tum |
inlecti
donis
promissisque
Hannibalis
ad |
| 22, 61 |
ad
eam
diem
firma
steterat,
|
tum |
labare
coepit
nulla
profecto
alia |
| 22, 10 |
fortuna
publica
quoque
contingebat
cura.
|
Tum |
lectisternium
per
triduum
habitum
decemuiris |
| 22, 6 |
sole
dispulsa
nebula
aperuisset
diem,
|
tum |
liquida
iam
luce
montes
campique |
| 22, 25 |
magis
quam
aduersa
timere
diceret,
|
tum |
M-
Metilius
tribunus
plebis
id |
| 22, 51 |
consilium
pensandum
temporis
opus
esse.
|
Tum |
Maharbal:
non
omnia
nimirum
eidem |
| 22, 53 |
deserere
patiar;
si
sciens
fallo,
|
tum |
me,
Iuppiter
optime
maxime,
domum, |
| 22, 30 |
debeo,
tibi
cum
meam
salutem,
|
tum |
omnium
horum.
Itaque
plebei
scitum, |
| 22, 18 |
loco
alto
ac
munito
consedit.
|
Tum |
per
Samnium
Romam
se
petere |
| 22, 56 |
nec
magni
ducis
more
nundinantem.
|
Tum |
priuatae
quoque
per
domos
clades |
| 22, 31 |
uni
consuli
Cn-
Seruilio,
qui
|
tum |
procul
in
Gallia
prouincia
aberat, |
| 22, 14 |
iuga
Massici
montis
Fabio
ducente,
|
tum |
prope
de
integro
seditio
ac |
| 22, 55 |
omnes
paene
domos
promiscue
complorarentur,
|
tum |
Q-
Fabius
Maximus
censuit
equites |
| 22, 22 |
nobilis
Hispanus,
fidus
ante
Poenis;
|
tum, |
qualia
plerumque
sunt
barbarorum
ingenia, |
| 22, 57 |
tantas
clades
cum
ceteris
prodigiis,
|
tum |
quod
duae
Vestales
eo
anno, |
| 22, 38 |
ac
nomine
Latino
uenirent
milites.
|
Tum, |
quod
nunquam
antea
factum
erat, |
| 22, 43 |
cum
ipsis
castris
percommodum
fuit,
|
tum |
salutare
praecipue
futurum
erat
cum |
| 22, 42 |
adeuntibus
insolitum
silentium
admirationem
fecit.
|
Tum |
satis
comperta
solitudine
in
castris |
| 22, 52 |
cetera
praeda
diripienda
data
est.
|
Tum |
sepeliendi
causa
conferri
in
unum |
| 22, 5 |
dextera
ferroque
salutis
spem
esse,
|
tum |
sibi
quisque
dux
adhortatorque
factus |
| 22, 46 |
gentium
harum
cum
magnitudine
corporum,
|
tum |
specie
terribilis
erat:
Galli
super |
| 22, 46 |
constiterant.
Numerus
omnium
peditum
qui
|
tum |
stetere
in
acie
milium
fuit |
| 22, 60 |
ac
praediis
cauendum
populo
censerent,
|
tum |
T-
Manlius
Torquatus,
priscae
ac |
| 22, 17 |
deinde
ut
humana
apparuit
fraus,
|
tum |
uero
insidias
rati
esse,
cum |
| 22, 3 |
quidem
hoste
ipse
quieturus
erat,
|
tum |
uero,
postquam
res
sociorum
ante |
| 22, 60 |
Sed
cum
fessis
pugnando
hostibus,
|
tum |
uictoria
laetis
et
ipsis
plerique |
| 22, 49 |
Lentulum
in
tumultu
abripuit
equus.
|
Tum |
undique
effuse
fugiunt.
Septem
milia |
| 22, 24 |
deiecissent,
ipsi
eo
transferunt
castra.
|
tum |
ut}
Itaque
exiguum
spatii
uallum |
| 22, 27 |
rebus
secundis
ac
fauore
uolgi,
|
tum |
utique
immodice
immodesteque
non
Hannibale |