Alphabétiquement     [«   »]
es 1
escensio 1
escensiones 1
esse 92
essent 24
esses 1
esset 59
Fréquences     [«    »]
90 est
85 Per
90 se
92 esse
95 qui
98 non
100 ex
Contextes
Livre I
Livre II
Livre III
Livre IV
Livre V
Livre VI
Livre VII
Livre VIII
Livre IX
Livre X
Livre XXI
Livre XXII
Livre XXIII
Livre XXIV
Livre XXV
Livre XXVI
Livre XXVII
Livre XXVIII
Livre XXIX
Livre XXX
Livre XXXI
Livre XXXII
Livre XXXIII
Livre XXXIV
Livre XXXV
Livre XXXVI
Livre XXXVII
Livre XXXVIII
Livre XXXIX
Livre XL
Livre XLI
Livre XLII
Livre XLIII
Livre XLIV
Livre XLV
Itinera Electronica
Du texte à l'hypertexte

Tite-Live, Ab Urbe Condita, Livre XXII

esse


Lv., Chap.
22, 18    agendo proficere; haud paruam rem  esse   ab totiens uictore hoste uinci
22, 8    rescinderent fluminum: pro urbe dimicandum  esse   ac penatibus quando Italiam tueri
22, 24    conspectum, ut intentum se} sciret  esse   ad frumentatores, si qua uis
22, 56    ab se missi} nuntiatum his  esse   aliam classem ad Aegates insulas
22, 54    Appiusque et Scipio, postquam incolumem  esse   alterum consulem acceperunt, nuntium extemplo
22, 22    nunc cis Hiberum castra Romana  esse,   arcem tutam perfugiumque nouas uolentibus
22, 37    uirum bonum egregiumque socium Hieronem  esse   atque uno tenore, ex quo
22, 37    ac deberet gratum populo Romano  esse.   aurum et a ciuitatibus quibusdam
22, 24    Hannibalem fefellit cum duce mutatam  esse   belli rationem et ferocius quam
22, 22    sciret nihil obsidum custodes facturos  esse,   Bostarem ipsum arte adgreditur. Castra
22, 59    nihil tamen nobis uita opus  esse   censeamus cum indigni ut redimeremur
22, 5    sit, eo minus ferme periculi  esse.   Ceterum prae strepitu ac tumultu
22, 15    sequi nec spem uidit effugiendi  esse,   cohortatus suos in proelium rediit,
22, 3    exercitum Romanum circa Arreti moenia  esse.   Consulis deinde consilia atque animum
22, 30    uix cum eadem gente bellum  esse   crederent cuius terribilem eam} famam
22, 55    reuocandos consulendumque de urbis custodia  esse.   ~Cum in hanc sententiam pedibus
22, 17    fraus, tum uero insidias rati  esse,   cum maiore tumultu concitant se
22, 58    sermone adloquitur: non interneciuum sibi  esse   cum Romanis bellum; de dignitate
22, 1    ut ita fierent quemadmodum cordi  esse   di sibi} diuinis carminibus praefarentur.
22, 40    diceret uera quam facilia factu  esse;   dictatori magistrum equitum intolerabilem fuisse;
22, 50    transirent: uno agmine Canusium abituros  esse.   eam sententiam alii totam aspernari;
22, 61    publice datis deducendum ad Hannibalem  esse.   Est et alia de captiuis
22, 9    de integro atque amplius faciundum  esse,   et Ioui ludos magnos et
22, 41    consulis ac nouorum maxime militum  esse.   Et omnia ei hostium haud
22, 9    Veneri Erycinae ac Menti uouendas  esse,   et supplicationem lectisterniumque habendum, et
22, 19    Romanam iam haud procul portu  esse.   haec equites dimissi passim imperabant;
22, 54    Romana nec ducem nec militem  esse;   Hannibalis Apuliam, Samnium ac iam
22, 25    milia hostium occidisse maiorem gloriam  esse.   Huius generis orationibus frustra habitis
22, 42    cum cura renuntiat insidias profecto  esse:   ignes in parte castrorum quae
22, 55    exploranda noscendaque per impigros iuuenes  esse;   illud per patres ipsos agendum,
22, 14    suam} Punicas uagari classes dedecus  esse   imperii sui duxerint, eam nunc
22, 37    si e re publica censeret  esse,   in Africam traiceret. ~Dilectu perfecto
22, 12    propalam de uirtute ac gloria  esse,   in castra rediit; ceterum tacita
22, 56    ad decem milia militum ferme  esse   incompositorum inordinatorumque; Poenum sedere ad
22, 53    consultandum ait in tanto malo  esse.   Irent secum extemplo armati qui
22, 8    quod adgrauaret pati possent, aestimandum  esse.   itaque ad remedium iam diu
22, 33    locatam ad id tempus non  esse.   Itaque duumuiri ad eam rem
22, 11    Punica circa portum Cosanum captas  esse.   Itaque extemplo consul Ostiam proficisci
22, 41    partes tironum militum in exercitu  esse.   Itaque locum et tempus insidiis
22, 27    cum alio, non ademptum imperium  esse;   itaque se nunquam uolentem parte,
22, 1    illi iustum imperium, quod auspicium  esse?   Magistratus id a domo, publicis
22, 25    imperatore haud magni fortunam momenti  esse,   mentem rationemque dominari, et in
22, 22    teneat beneficio et gratia deuinciendos  esse.   miranti Bostari percontantique quodnam id
22, 30    Romanis atque in Italia bellum  esse;   nam biennio ante adeo et
22, 61    in urbem necne, ita admissos  esse   ne tamen iis senatus daretur;
22, 61    plebis de redimendis captiuis relatum  esse   nec censuisse redimendos senatum; et
22, 59    hostes erumpendi spes esset nec  esse   nefas duceremus quinquaginta milibus hominum
22, 25    plebis id unum enimuero ferendum  esse   negat, non praesentem solum dictatorem
22, 29    parere sciat, eum extremi ingenii  esse.   Nobis quoniam prima animi ingeniique
22, 22    subitum tantae rei donum posset  esse,   obsides" inquit, in ciuitates remitte.
22, 15    etiam Romae infamem suam cunctationem  esse,   obstinatus tamen tenore eodem consiliorum
22, 11    legionibus uictori hosti obuiam eundum  esse   patres censerent. Decretum ut ab
22, 5    sed ui ac uirtute euadendum  esse;   per medias acies ferro uiam
22, 53    ubi ea cogitentur hostium castra  esse.   Pergit ire sequentibus paucis in
22, 9    deum essent ipsos deos consulendos  esse,   peruicit ut, quod non ferme
22, 34    consulatum unum certe plebis Romanae  esse;   populum liberum habiturum ac daturum
22, 60    ne ipsi quidem dixerint ciues  esse   possunt? Nisi quis credere potest
22, 42    atque etiam dicere prouidendum praecauendumque  esse;   postremo, cum aliter neque seditionem
22, 33    itaque per interregem comitia habenda  esse   potius quam consul alter a
22, 1    agerentque, suas terras sedem belli  esse   premique utriusque partis exercituum hibernis
22, 53    spem fouere; desperatam comploratamque rem  esse   publicam; nobiles iuuenes quosdam, quorum
22, 9    peccatum a C- Flaminio consule  esse   quaeque piacula irae deum essent
22, 27    Fabio, statuendum omnium primum ait  esse   quemadmodum imperio aequato utantur: se
22, 44    hic nullam penes se culpam  esse,   quod Hannibal iam uel{ ut}
22, 59    sint, quem censetis animum ipsorum  esse   quorum in discrimine uita libertasque
22, 17    quosdam ignes conspexere, circumuentos se  esse   rati praesidio excessere. Qua minime
22, 18    sensit Fabius; ceterum et insidias  esse   ratus et ab nocturno utique
22, 22    unum uile atque infame corpus  esse   ratus, id agebat ut quam
22, 56    consulem exercitumque caesum; sese Canusi  esse,   reliquias tantae cladis uelut ex
22, 34    plebeios nobiles iam eisdem initiatos  esse   sacris et contemnere plebem, ex
22, 60    timorem ignauiamque seruitutis ignominiosae causam  esse   sciant. Maluerunt in tentoriis latentes
22, 53    in se hunc gladium strictum  esse   sciat" Haud secus pauidi quam
22, 53    eo censerent, negat consilii rem  esse   Scipio} Iuuenis, fatalis dux huiusce
22, 59    in nobis praesidii rei publicae  esse.   Sed illis et bonis ac
22, 25    Calenumque et Falernum agrum peruastatos  esse   sedente Casilini dictatore et legionibus
22, 4    quam satis cerneret se circumuentum  esse   sensit, et ante in frontem
22, 25    suum pugnasset, rationem diceret reddendam  esse.   Si penes se summa imperii
22, 56    Romanam adgrederentur; itaque classe opus  esse,   si regem socium Siciliamque tueri
22, 37    prope aduersis rebus quam secundis  esse,   tamen se omnia quibus a
22, 51    ad consilium pensandum temporis opus  esse.   Tum Maharbal: non omnia nimirum
22, 5    in dextera ferroque salutis spem  esse,   tum sibi quisque dux adhortatorque
22, 59    mitis Hannibal contra naturam suam  esse   uelit, nihil tamen nobis uita
22, 59    patres conscripti, si iam duriores  esse   uelitis, quod nullo nostro merito
22, 61    magna contentione actum in senatu  esse   uictosque paucis sententiis qui dedendos
22, 13    Casinum longe inde alia regione  esse;   uirgisque caeso duce et ad
22, 29    inquit, audiui, milites, eum primum  esse   uirum qui ipse consulat quid
22, 59    patres conscripti. Scio in discrimine  esse   uitam corpusque meum; magis me
22, 31    ciuitas non poterat, eo decursum  esse   ut a populo crearetur qui
22, 34    apparere id actum et quaesitum  esse   ut interregnum iniretur, ut in
22, 27    temporibus alterius summum ius imperiumque  esse,   ut par hosti non solum
22, 61    adeo omnibus notis ignominiisque confectos  esse   ut quidam eorum mortem sibi
22, 34    esset dictus comitiorum causa, expugnatum  esse   ut uitiosus dictator per augures




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Philippe REMACLE - Textes latins |

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/02/2003