| Lv., Chap. |
| 22, 19 |
etiam
in
pugnam
naues.
itaque
|
non |
ab
hoste
et
proelio
magis |
| 22, 38 |
sese
fugae
atque
formidinis
ergo
|
non |
abituros
neque
ex
ordine
recessuros |
| 22, 37 |
quibusdam
allatum,
gratia
rei
accepta,
|
non |
accepisse
populum
Romanum;
Victoriam
omenque |
| 22, 36 |
sicut
Neapolitanis,
gratiae
actae,
aurum
|
non |
acceptum.
~Per
eosdem
dies
ab |
| 22, 22 |
insuper
gratiam
possim
adiciam"
Homini
|
non |
ad
cetera
Punica
ingenia
callido |
| 22, 60 |
tantae
uirtutis
exstitisset
comes.
Viam
|
non |
ad
gloriam
magis
quam
ad |
| 22, 42 |
sponte
cunctanti
pulli
quoque
auspicio
|
non |
addixissent,
nuntiari
iam
efferenti
porta |
| 22, 27 |
habuisset;
sibi
communicatum
cum
alio,
|
non |
ademptum
imperium
esse;
itaque
se |
| 22, 45 |
quia
magis
non
probare
quam
|
non |
adiuuare
consilium
poterat.
Transgressi
flumen |
| 22, 59 |
ego
in
patriam
trecentis
nummis
|
non |
aestimatus
ciuis?
Suum
quisque
animum, |
| 22, 59 |
plus
iusto
nostra
placet
causa,
|
non |
alii
unquam
minus
neglegendi
uobis |
| 22, 34 |
contemni
patribus
desierint,
coepisse.
Cui
|
non |
apparere
id
actum
et
quaesitum |
| 22, 19 |
miles
prohibetur.
Et
iam
Romanus
|
non |
appropinquabat
modo
sed
direxerat
etiam |
| 22, 43 |
nequit,
nouaque
consilia
in
dies
|
non |
apud
milites
solum
mixtos
ex |
| 22, 54 |
erat
moenibusque
se
certe,
si
|
non |
armis,
ab
hoste
uidebantur
defensuri. |
| 22, 60 |
abistis?
P-
Sempronium
ciuem
uestrum
|
non |
audistis
arma
capere
ac
sequi |
| 22, 20 |
hostium
classem
naues
omnes,
quae
|
non |
aut
perfregerant
proras
litori
inlisas |
| 22, 24 |
Hunc,
principem
genere
ac
diuitiis,
|
non |
Bouiani
modo
unde
erat
sed |
| 22, 60 |
quod
se
hostibus
dediderint,
praeferrique
|
non |
captis
modo
in
acie
ab |
| 22, 60 |
milites
hodie
in
castris
Romanis
|
non |
captiui
in
hostium
potestate
essent. |
| 22, 29 |
turbata
acie,
ita
est"
inquit;
|
non |
celerius
quam
timui
deprendit
fortuna |
| 22, 39 |
eum
qui
senescat
in
dies,
|
non |
commeatus,
non
supplementum,
non
pecuniam |
| 22, 53 |
huiusce
belli:
audendum
atque
agendum,
|
non |
consultandum
ait
in
tanto
malo |
| 22, 23 |
iactata
in
senatu
re,
quoniam
|
non |
consuluisset
patres,
tardius
erogaretur,
inuiolatum |
| 22, 9 |
in
agrum
Picenum
auertit
iter,
|
non |
copia
solum
omnis
generis
frugum |
| 22, 53 |
ego
rem
publicam
populi
Romani
|
non |
deseram
neque
alium
ciuem
Romanum |
| 22, 61 |
actae
quod
de
re
publica
|
non |
desperasset;
qui
si
Carthaginiensium
ductor |
| 22, 60 |
prope
tota
P-
Sempronius
Tuditanus
|
non |
destitit
monere,
adhortari
eos,
dum |
| 22, 59 |
nos
in
hostium
potestatem
uenerunt.
|
Non |
enim
in
acie
per
timorem |
| 22, 33 |
uouisset,
locatam
ad
id
tempus
|
non |
esse.
Itaque
duumuiri
ad
eam |
| 22, 23 |
facto,
primo
forsitan
dubio
quia
|
non |
exspectata
in
eo
senatus
auctoritas |
| 22, 60 |
si
tanta
clades
uilem
uitam
|
non |
fecit,
nulla
faciet.
Liberi
atque |
| 22, 9 |
consulendos
esse,
peruicit
ut,
quod
|
non |
ferme
decernitur
nisi
cum
taetra |
| 22, 61 |
sibi
ipsi
extemplo
consciuerint,
ceteri
|
non |
foro
solum
omni
deinde
uita |
| 22, 23 |
Romanos
cernentem,
qui
bellum
ratione,
|
non |
fortuna
gereret,
ita
contempta
erat |
| 22, 39 |
ut
agentem
te
ratio
ducat,
|
non |
fortuna;
tuae
potestatis
semper
tu |
| 22, 27 |
uolgi,
tum
utique
immodice
immodesteque
|
non |
Hannibale
magis
uicto
ab
se |
| 22, 12 |
aut
fortunae
paenitere
suae.
Sed
|
non |
Hannibalem
magis
infestum
tam
sanis |
| 22, 14 |
atque
agendo
res
Romana
creuit,
|
non |
his
segnibus
consiliis
quae
timidi |
| 22, 14 |
Qui
modo
Saguntum
oppugnari
indignando
|
non |
homines
tantum
sed
foedera
et |
| 22, 25 |
priore
anno
praetor
fuerat,
loco
|
non |
humili
solum
sed
etiam
sordido |
| 22, 35 |
Terentium
consulem
mandatus
honos
quem
|
non |
iam
antea
gessisset,
praeteritis
aliquot |
| 22, 8 |
ducere
recentem
equitum
iacturam;
pars
|
non |
id
quod
acciderat
per
se |
| 22, 5 |
de
integro
exorta
pugna
est,
|
non |
illa
ordinata
per
principes
hastatosque |
| 22, 18 |
Inde
sacrorum
causa
Romam
reuocatus,
|
non |
imperio
modo
sed
consilio
etiam |
| 22, 15 |
animum
praestat.
Quamquam
probe
scit
|
non |
in
castris
modo
suis
sed |
| 22, 28 |
eum
fallebat
et
perfugis
multa
|
non} |
Indicantibus
et
per
suos
explorantem: |
| 22, 58 |
antea,
satis
miti
sermone
adloquitur:
|
non |
interneciuum
sibi
esse
cum
Romanis |
| 22, 7 |
causa
magna
cum
cura
inquisitum
|
non |
inuenit.
Romae
ad
primum
nuntium |
| 22, 60 |
erumperent,
obsistere
conati
sunt,
aut
|
non |
inuidere
eos
cum
incolumitati,
tum |
| 22, 53 |
postulo,
ceterique
qui
adestis.
Qui
|
non |
iurauerit
in
se
hunc
gladium |
| 22, 27 |
diuisurum
suisque
consiliis,
quoniam
omnia
|
non |
liceret,
quae
posset
seruaturum.
Ita |
| 22, 30 |
fama
rei
gestae,
dein
litteris
|
non |
magis
ipsorum
imperatorum
quam
uolgo |
| 22, 60 |
uos
ipsos
traditis
hosti.
Ego
|
non |
magis
istos
redimendos,
patres
conscripti, |
| 22, 23 |
Fabi
fecisset;
quae
ut
Hannibalem
|
non |
mediocri
sollicitum
cura
habebat,
tandem |
| 22, 59 |
octo
milia
seruorum
audio
armari.
|
Non |
minor
numerus
noster
est
nec |
| 22, 59 |
catenas,
squalorem,
deformitatem
ciuium
uestrorum,
|
non |
minus
profecto
uos
ea
species |
| 22, 60 |
accuso,
cum
scelus
possim
accusare?
|
Non |
modo
enim
sequi
recusarunt
bene |
| 22, 3 |
ferox
ab
consulatu
priore
et
|
non |
modo
legum
aut
patrum
maiestatis |
| 22, 28 |
prima
specie
inutilis
insidiatori,
quia
|
non |
modo
siluestre
quicquam
sed
ne |
| 22, 60 |
iacent.
Si
tot
exempla
uirtutis
|
non |
mouent,
nihil
unquam
mouebit;
si |
| 22, 54 |
alia
gens
tanta
mole
cladis
|
non |
obruta
esset.
compares
cladem
ad |
| 22, 51 |
temporis
opus
esse.
Tum
Maharbal:
|
non |
omnia
nimirum
eidem
di
dedere. |
| 22, 42 |
in
castra
iubenti
consuli
milites
|
non |
parerent,
serui
duo
Formiani
unus, |
| 22, 39 |
dies,
non
commeatus,
non
supplementum,
|
non |
pecuniam
habeat?
Quamdiu
pro
Gereoni, |
| 22, 15 |
ea
regio
praesentis
erat
copiae,
|
non |
perpetuae,
arbusta
uineaeque
et
consita |
| 22, 41 |
Ad
mille
et
septingenti
caesi,
|
non |
plus
centum
Romanorum
sociorumque
occisis. |
| 22, 33 |
sine
detrimento
rei
publicae
abscedi
|
non |
posse
ab
hoste;
itaque
per |
| 22, 10 |
sacro
censet:
iniussu
populi
uoueri
|
non |
posse.
Rogatus
in
haec
uerba |
| 22, 16 |
Itaque
cum
per
Casilinum
euadere
|
non |
posset
petendique
montes
et
iugum |
| 22, 49 |
uictoriam
irati
trucidarent
quos
pellere
|
non |
poterant.
Pepulerunt
tamen
iam
paucos |
| 22, 31 |
exspectare
territa
iam
clade
ciuitas
|
non |
poterat,
eo
decursum
esse
ut |
| 22, 38 |
rebus,
ea
ante
tempus
immatura
|
non |
praecepturum;
optare
ut
quae
caute |
| 22, 25 |
unum
enimuero
ferendum
esse
negat,
|
non |
praesentem
solum
dictatorem
obstitisse
rei |
| 22, 59 |
plerique
inermes
ex
acie
fugientes
|
non |
prius
quam
Venusiae
aut
Canusii |
| 22, 45 |
traduxit,
sequente
Paulo
quia
magis
|
non |
probare
quam
non
adiuuare
consilium |
| 22, 39 |
suam
occasionem
hosti
des.
Omnia
|
non |
properanti
clara
certaque
erunt;
festinatio |
| 22, 61 |
locupletari
uolebant.
Cum
triste
responsum
|
non |
redimi
captiuos
redditum
esset
nouusque |
| 22, 8 |
adfectae
ciuitati
quodcumque
aduersi
inciderit,
|
non |
rerum
magnitudine
sed
uiribus
extenuatis, |
| 22, 9 |
causa
uotum
Marti
foret,
id
|
non |
rite
factum
de
integro
atque |
| 22, 25 |
in
custodia
habitum.
Itaque
hercule
|
non |
Samnium
modo,
quo
iam
tamquam |
| 22, 34 |
plebis,
cognatus
C-
Terenti,
criminando
|
non |
senatum
modo
sed
etiam
augures, |
| 22, 27 |
imperiumque
esse,
ut
par
hosti
|
non |
solum
consilio
sed
uiribus
etiam |
| 22, 40 |
tamen
aduentu
consulum
mire
gaudere.
|
Non |
solum
enim
nihil
ex
raptis |
| 22, 39 |
senescat
in
dies,
non
commeatus,
|
non |
supplementum,
non
pecuniam
habeat?
Quamdiu |
| 22, 28 |
erat
hosti
locum
facturus.
Eum
|
non |
tam
capere
sine
certamine
uolebat |
| 22, 59 |
ad
Heracleam
cum
Pyrrho
utraque
|
non |
tam
clade
infamis
quam
pauore |
| 22, 50 |
tanto
periculo
mallent
obicere.
Aliis
|
non |
tam
sententia
displicere
quam
animus |
| 22, 47 |
aduersus
Afros
integram
pugnam
ineunt,
|
non |
tantum
in}
eo
iniquam
quod |
| 22, 22 |
uolentibus
res;
itaque
quos
metus
|
non |
teneat
beneficio
et
gratia
deuinciendos |
| 22, 50 |
et
miseria
alteri
honos
quaeratur?
|
Non |
tu,
si
quidem
L-
Aemili |
| 22, 32 |
quam
omnibus
artibus
petebat
hostis,
|
non |
ueniebant,
adeoque
inopia
est
coactus |
| 22, 50 |
illos,
qui
se
arcessant,
ipsos
|
non |
uenire,
cum
aeque
coniungi
possent? |
| 22, 14 |
haec
ora
esset,
quam
nunc
|
non |
uicinus
Samnis
urit
sed
Poenus |
| 22, 12 |
ducem
quaesissent.
Et
prudentiam
quidem
|
non |
uim}
dictatoris
extemplo
timuit;
constantiam |
| 22, 54 |
ad
Trasumennum
priore
anno
amisso
|
non |
uolnus
super
uolnus
sed
multiplex |
| 22, 10 |
iere
cum
coniugibus
ac
liberis
|
non |
urbana
multitudo
tantum
sed
agrestium |
| 22, 37 |
scire
nisi
Romano
Latinique
nominis
|
non |
uti
populum
Romanum:
leuium
armorum |