| Lv., Chap. |
| 22, 19 |
prius
in
terra
et
castris
|
quam |
ad
mare
et
ad
naues |
| 22, 45 |
tempus
teritur,
Hannibal
ex
acie,
|
quam |
ad
multum
diei
tenuerat
instructam, |
| 22, 60 |
Viam
non
ad
gloriam
magis
|
quam |
ad
salutem
ferentem
demonstrat;
reduces |
| 22, 43 |
postquam
motos
magis
inconsulte
Romanos
|
quam |
ad
ultimum
temere
euectos
uidit, |
| 22, 14 |
melioribus
parere.
~Vt
uero,
post}
|
quam |
ad
Volturnum
flumen
castra
sunt |
| 22, 60 |
sententiam
peregissem;
quid
enim
aliud
|
quam |
admonendi
essetis
ut
morem
traditum |
| 22, 25 |
omnia
essent,
secunda
se
magis
|
quam |
aduersa
timere
diceret,
tum
M- |
| 22, 50 |
Aliis
non
tam
sententia
displicere
|
quam |
animus
deesse:
P-
Sempronius
Tuditanus |
| 22, 39 |
est,
et
ego
contemnendo
potius
|
quam |
appetendo
gloriam
modum
excesserim;
sed |
| 22, 60 |
sustinere
nequirent,
necessitatibus
magis
humanis
|
quam |
armis
uicti
sunt.
Orto
sole |
| 22, 13 |
copiam
fore,
cum
res
maior
|
quam |
auctores
esset,
dubium
Hannibalem
alternisque |
| 22, 58 |
ad
Cannas
pugnam
uictoris
magis
|
quam |
bellum
gerentis
intentus
curis,
cum |
| 22, 46 |
sine
mucronibus,
Hispano,
punctim
magis
|
quam |
caesim
adsueto
petere
hostem,
breuitate |
| 22, 28 |
quamquam
id
operae
pretium
erat,
|
quam |
causam
certaminis
cum
Minucio,
quem |
| 22, 3 |
ducis,
cum
spem
magis
ipsam
|
quam |
causam
spei
intueretur.
~Hannibal
quod |
| 22, 14 |
C-
Lutatio
quae
alia
res
|
quam |
celeritas
uictoriam
dedit,
quod
postero |
| 22, 6 |
immitteretur
eques,
sublatis
raptim
signis
|
quam |
citatissimo
poterant
agmine
sese
abripuerunt. |
| 22, 35 |
certauerant,
par
magis
in
aduersandum
|
quam |
collega
datur
consuli.
Inde
praetorum |
| 22, 45 |
uigerent
manus.
~Dum
altercationibus
magis
|
quam |
consiliis
tempus
teritur,
Hannibal
ex |
| 22, 33 |
interregem
comitia
habenda
esse
potius
|
quam |
consul
alter
a
bello
auocaretur. |
| 22, 25 |
mittendum
ad
exercitum
Q-
Fabium
|
quam |
consulem
in
locum
C-
Flamini |
| 22, 34 |
nec
finem
ante
belli
habituros
|
quam |
consulem
uere
plebeium,
id
est, |
| 22, 24 |
esse
belli
rationem
et
ferocius
|
quam |
consultius
rem
hostes
gesturos;
ipse |
| 22, 39 |
minus
certaminis
cum
C-
Terentio
|
quam |
cum
Hannibale
futurum
censes;
nescio |
| 22, 23 |
ut,
quae
pars
plus
reciperet
|
quam |
daret,
argenti
pondo
bina
et |
| 22, 14 |
clamoribus
plorantium
sociorum,
saepius
nostram
|
quam |
deorum
inuocantium
opem;
nos
hic |
| 22, 39 |
salutis
est
uia,
L-
Paule,
|
quam |
difficilem
infestamque
ciues
tibi
magis |
| 22, 34 |
ei
qui
magis}
uere
uincere
|
quam |
diu
imperare
malit.
~Cum
his |
| 22, 47 |
certamen
factum
erat;
acrius
tamen
|
quam |
diutius
pugnatum
est
pulsique
Romani |
| 22, 9 |
frugum
abundantem
sed
refertum
praeda,
|
quam |
effuse
auidi
atque
egentes
rapiebant. |
| 22, 50 |
suum
cuique
aut
fors
dabat,
|
quam |
ex
consilio
ipsorum
aut
imperio |
| 22, 20 |
direptis
aliquot
incensisque
uicis
maiore
|
quam |
ex
continenti
praeda
parta
cum |
| 22, 41 |
proelio
ac
procursu
magis
militum
|
quam |
ex
praeparato
aut
iussu
imperatorum |
| 22, 38 |
Collegae
eius
Pauli
una,
pridie
|
quam |
ex
urbe
proficisceretur,
contio
fuit, |
| 22, 40 |
fatentis
ea
quae
diceret
uera
|
quam |
facilia
factu
esse;
dictatori
magistrum |
| 22, 39 |
Hiberum
amnem
traiecit;
plures
fame
|
quam |
ferro
absumpti;
nec
his
paucis |
| 22, 22 |
Hispaniam
uir
unus
sollerti
magis
|
quam |
fideli
consilio
exsoluit.
Abelux
erat |
| 22, 18 |
magistro
equitum,
ut
plus
consilio
|
quam |
fortunae
confidat
et
se
potius |
| 22, 49 |
uicti
mori
in
uestigio
mallent
|
quam |
fugere,
uictores
morantibus
uictoriam
irati |
| 22, 38 |
urbe
proficisceretur,
contio
fuit,
uerior
|
quam |
gratior
populo,
qua
nihil
inclementer |
| 22, 16 |
pugna
et
ex
dictatoris
magis
|
quam |
Hannibalis
uoluntate
fuit.
Ducenti
ab |
| 22, 38 |
consilia
magis
res
dent
hominibus
|
quam |
homines
rebus,
ea
ante
tempus |
| 22, 30 |
scitum,
quo
oneratus
sum}
magis
|
quam |
honoratus,
primus
antiquo
abrogoque
et, |
| 22, 19 |
in
tentoriis
suis,
nihil
minus
|
quam |
hostem
aut
proelium
eo
die |
| 22, 14 |
uictoriam
dedit,
quod
postero
die
|
quam |
hostem
uidit
classem
grauem
commeatibus, |
| 22, 39 |
difficilem
infestamque
ciues
tibi
magis
|
quam |
hostes
facient.
Idem
enim
tui |
| 22, 59 |
nec
maiore
pretio
redimi
possumus
|
quam |
ii
emuntur;
nam
si
conferam |
| 22, 39 |
nescio
an
infestior
hic
aduersarius
|
quam |
ille
hostis
maneat;
cum
illo |
| 22, 60 |
istos
redimendos,
patres
conscripti,
censeo
|
quam |
illos
dedendos
Hannibali
qui
per |
| 22, 15 |
progressum
prius
recipere
sese
iusserat
|
quam |
in
conspectum
hostium
ueniret.
Numidae |
| 22, 15 |
pariter
in
suos
haud
minus
|
quam |
in
hostes
intentus,
prius
ab |
| 22, 59 |
gloriatique
sint
in
se
plus
|
quam |
in
nobis
praesidii
rei
publicae |
| 22, 19 |
militibusque,
fugientium
magis
e
terra
|
quam |
in
pugnam
euntium
modo.
Vixdum |
| 22, 8 |
corpore
quamuis
leuis
causa
magis
|
quam |
in}
ualido
grauior
sentiretur,
ita |
| 22, 45 |
Romanorum
aquatores
trans
flumen
mittit.
|
Quam |
inconditam
turbam
cum
uixdum
in |
| 22, 19 |
tumultu
turbati,
temptata
uerius
pugna
|
quam |
inita
in
fugam
auerterunt
classem; |
| 22, 33 |
ueniret;
se
in
eam
diem
|
quam |
iussissent
comitia
edicturum.
Ad
haec |
| 22, 9 |
proelioque
magis
ad
euentum
secundo
|
quam |
leui
aut
facili
adfectus.
Vbi |
| 22, 12 |
infestum
tam
sanis
consiliis
habebat
|
quam |
magistrum
equitum,
qui
nihil
aliud |
| 22, 49 |
descendere
equites
dixisse
Hannibalem
ferunt:
|
quam |
mallem,
uinctos
mihi
traderet"
Equitum |
| 22, 22 |
esse
ratus,
id
agebat
ut
|
quam |
maximum
emolumentum
nouis
sociis
esset. |
| 22, 4 |
orta
ex
lacu
nebula
campo
|
quam |
montibus
densior
sederat
agminaque
hostium |
| 22, 31 |
aberat,
ius
fuisse
dicendi
dictatoris;
|
quam |
moram
quia
exspectare
territa
iam |
| 22, 18 |
medicos
quoque
plus
interdum
quiete
|
quam |
mouendo
atque
agendo
proficere;
haud |
| 22, 25 |
et
sine
ignominia
seruasse
exercitum
|
quam |
multa
milia
hostium
occidisse
maiorem |
| 22, 15 |
et
consita
omnia
magis
amoenis
|
quam |
necessariis
fructibus.
Haec
per
exploratores |
| 22, 45 |
Paulo
quia
magis
non
probare
|
quam |
non
adiuuare
consilium
poterat.
Transgressi |
| 22, 59 |
alii
unquam
minus
neglegendi
uobis
|
quam |
nos
in
hostium
potestatem
uenerunt. |
| 22, 59 |
unquam
ciuitati
uiliores
fuisse
captiuos
|
quam |
nostrae;
ceterum,
nisi
nobis
plus |
| 22, 14 |
hoste
tuta
haec
ora
esset,
|
quam |
nunc
non
uicinus
Samnis
urit |
| 22, 27 |
sed
uiribus
etiam
esset,
si
|
quam |
occasionem
rei
gerendae
habuisset.
Q- |
| 22, 5 |
tanta
caligine
maior
usus
aurium
|
quam |
oculorum.
Ad
gemitus
uolnerum
ictusque |
| 22, 32 |
excipientes;
in
casum
uniuersae
dimicationis,
|
quam |
omnibus
artibus
petebat
hostis,
non |
| 22, 32 |
eo
iuuare
populum
Romanum.
Si
|
quam |
opem
in
sese
crederent,
eodem |
| 22, 9 |
datum
praeda
ac
populationibus
magis
|
quam |
otio
aut
requie
gaudentibus,
profectus |
| 22, 59 |
utraque
non
tam
clade
infamis
|
quam |
pauore
et
fuga
pugna
fuit: |
| 22, 60 |
P-
Sempronio
per
ciuium
agmen
|
quam |
per
hostium
fuit
erumpendum.
Hos |
| 22, 14 |
a
patribus
nostris
ut,
praeter
|
quam |
per}
oram
illi
suam}
Punicas |
| 22, 33 |
religionem
etiam
uenit
aedem
Concordiae,
|
quam |
per
seditionem
militarem
biennio
ante |
| 22, 23 |
quadraginta
septem
cum
plures
Romanus
|
quam |
Poenus
recepisset
argentumque
pro
eis |
| 22, 36 |
conatu
atque
impetu
rem
actam
|
quam |
prioribus
annis,
quia
spem
posse |
| 22, 42 |
ipsi
eo
die
magis
distulere
|
quam |
prohibuere
imminentem
pestem
Romanis;
nam |
| 22, 23 |
magistri
equitum
laeto
uerius
dixerim
|
quam |
prospero
euentu
pugnatum
fuerat.
Accesserant |
| 22, 48 |
prope
iam
fessis
caede
magis
|
quam |
pugna
adiungit.
~Parte
altera
pugnae |
| 22, 27 |
Hannibale
magis
uicto
ab
se
|
quam |
Q-
Fabio
gloriari:
illum
in |
| 22, 60 |
prodi
et
arma
tradi
iubentem.
|
Quam{ |
quam
quid}
ego
ignauiam
istorum |
| 22, 22 |
gratia
fuit
in
re
pari
|
quam |
quanta
futura
Carthaginiensium
fuerat.
Illos |
| 22, 60 |
et
arma
tradi
iubentem.
Quam{
|
quam |
quid}
ego
ignauiam
istorum
accuso, |
| 22, 61 |
magis
adeo
discrepare
inter
auctores
|
quam |
quid
ueri
sit
discernere
queas. |
| 22, 61 |
nulla
profecto
alia
de
re
|
quam |
quod
desperauerant
de
imperio.
Defecere |
| 22, 12 |
magistrum
equitum,
qui
nihil
aliud
|
quam |
quod
impar
erat
imperio
morae |
| 22, 32 |
uoluntate
eorum
qui
libentes
darent
|
quam |
re
maius
ampliusque
acciperent.
Legatis |
| 22, 25 |
de
iure
imperii
dimicaret,
pridie
|
quam |
rogationis
ferendae
dies
adesset,
nocte |
| 22, 25 |
fauorque
magistri
equitum
animos
uersabat
|
quam |
satis
audebant
homines
ad
suadendum |
| 22, 4 |
Romanus
clamore
prius
undique
orto
|
quam |
satis
cerneret
se
circumuentum
esse |
| 22, 4 |
frontem
lateraque
pugnari
coeptum
est
|
quam |
satis
instrueretur
acies
aut
expediri |
| 22, 37 |
Romani
admirabiliorem
prope
aduersis
rebus
|
quam |
secundis
esse,
tamen
se
omnia |
| 22, 18 |
confidat
et
se
potius
ducem
|
quam |
Sempronium
Flaminiumque
imitetur:
ne
nihil |
| 22, 59 |
profecto
uos
ea
species
moueat
|
quam |
si
ex
altera
parte
cernatis |
| 22, 53 |
esse
sciat"
Haud
secus
pauidi
|
quam |
si
uictorem
Hannibalem
cernerent,
iurant |
| 22, 3 |
nec
ante
nos
hinc
mouerimus
|
quam, |
sicut
olim
Camillum
ab
Veiis, |
| 22, 17 |
Quo
repente
discursu,
haud
secus
|
quam |
siluis
montibusque
accensis,
omnia
circum |
| 22, 3 |
omnibus
in
consilio
salutaria
magis
|
quam |
speciosa
suadentibus:
collegam
exspectandum,
ut |
| 22, 39 |
Malo
te
sapiens
hostis
metuat
|
quam |
stulti
ciues
laudent.
Omnia
audentem |
| 22, 50 |
in
medio
essent,
et
aliorum
|
quam |
sua
corpora
tanto
periculo
mallent |
| 22, 41 |
omnia
ei
hostium
haud
secus
|
quam |
sua
nota
erant:
dissimiles
discordesque |
| 22, 40 |
caderet,
hostium
se
telis
potius
|
quam |
suffragiis
iratorum
ciuium
caput
obiecturum. |
| 22, 19 |
hoste
et
proelio
magis
Poeni
|
quam |
suomet
ipsi
tumultu
turbati,
temptata |
| 22, 5 |
opprimerenturque
quidam
onerati
magis
iis
|
quam |
tecti.
Et
erat
in
tanta |
| 22, 9 |
edocuisset
patres
plus
neglegentia
caerimoniarum
|
quam |
temeritate
atque
inscitia
peccatum
a |
| 22, 29 |
ita
est"
inquit;
non
celerius
|
quam |
timui
deprendit
fortuna
temeritatem.
Fabio |
| 22, 50 |
consulis,
qui
se
bene
mori
|
quam |
turpiter
uiuere
maluit,
et
tot |
| 22, 60 |
neque
his
sescentis
hostes
obstitere;
|
quam |
tutum
iter
duarum
prope
legionum |
| 22, 53 |
publicam
saluam
uellent;
nulla
uerius
|
quam |
ubi
ea
cogitentur
hostium
castra |
| 22, 51 |
cum
equite,
ut
prius
uenisse
|
quam |
uenturum
sciant,
praecedam.
Hannibali
nimis |
| 22, 14 |
reciperare
parat,
Gallorum
Roma
esset,
|
quam |
uereor
ne
sic
cunctantibus
nobis |
| 22, 34 |
qui
prius
uincere
prohibuisset
Romanos
|
quam |
uinci.
Consules
deinde
Fabianis
artibus, |
| 22, 7 |
ad
portas
maior
prope
mulierum
|
quam |
uirorum
multitudo
stetit,
aut
suorum |
| 22, 22 |
uenientem
ad
hostes
nihil
aliud
|
quam |
unum
uile
atque
infame
corpus |
| 22, 30 |
litteris
non
magis
ipsorum
imperatorum
|
quam |
uolgo
militum
ex
utroque
exercitu |
| 22, 51 |
laeta
res
est
uisa
maiorque
|
quam |
ut
eam
statim
capere
animo |
| 22, 58 |
irent,
nec
pignus
aliud
fidei
|
quam |
ut
iurarent
se
redituros
acceptum. |
| 22, 59 |
ex
acie
fugientes
non
prius
|
quam |
Venusiae
aut
Canusii
constiterunt,
se |