| Lv., Chap. |
| 3, 4 |
quae
uidentur
utilia,
tamen
splendidius
|
haec |
ab
eis
disserentur,
quibus,
quicquid |
| 3, 6 |
uestitu
spoliare
possit,
nonne
faciat?
|
Haec |
ad
iudicandum
sunt
facillima.
Nam |
| 3, 10 |
diuitiae,
uoluptates,
cetera
generis
eiusdem,
|
haec |
amicitiae
numquam
anteponenda
sunt.
At |
| 3, 26 |
res
gesserit
in
bello,
tamen
|
haec |
audiat
ab
Aiace
Cuius
ipse |
| 3, 18 |
uinclis
et
carcere
fatigandi,
sed
|
haec |
consideremus,
quae
faciunt
ii,
qui |
| 3, 21 |
est,
et
quidem
sic,
ut
|
haec |
duo
uerbo
inter
se
discrepare, |
| 3, 13 |
dominum
nemo
sciat;
quaero,
si
|
haec |
emptoribus
uenditor
non
dixerit
aedesque |
| 3, 3 |
modo,
similitudines
honesti
esse
possunt.
|
Haec |
enim
officia,
de
quibus
his |
| 3, 13 |
sed
etiam
non
facere
turpe.
|
Haec |
est
illa,
quae
uidetur
utilium |
| 3, 9 |
esse
aut
fieri
potuisse
defendat.
|
Haec |
est
uis
huius
anuli
et |
| 3, 28 |
etiam
si
antea
non
uideretur.
|
Haec |
fere
contra
Regulum.
Sed
prima |
| 3, 4 |
officio
numquam
recedemus.
Erit
autem
|
haec |
formula
Stoicorum
rationi
disciplinaeque
maxime |
| 3, 2 |
tute
tibi
defuisse
uideare.
Sed
|
haec |
hactenus;
multa
enim
saepe
ad |
| 3, 15 |
si
minoris
quam
potuisset
uendidisset.
|
Haec |
igitur
est
illa
pernicies,
quod |
| 3, 4 |
peritis,
desistunt
facile
sententia.
~IV.
|
Haec |
igitur
officia,
de
quibus
his |
| 3, 4 |
quod
honestum
sit,
sed
etiam
|
haec |
inter
se
comparare
et
in |
| 3, 23 |
redhibeatur
mancipium
iure
ciuili,
sed
|
haec, |
mendacem
esse,
aleatorem,
furacem,
ebriosum. |
| 3, 3 |
exsecrari
solitum
eos,
qui
primum
|
haec |
natura
cohaerentia
opinione
distraxissent.
Cui |
| 3, 26 |
tenere
consularis
dignitatis
gradum.
Quis
|
haec |
negat
esse
utilia?
quem
censes? |
| 3, 33 |
non
plus
quam
amicitia,
si
|
haec |
non
per
se
expetantur,
sed |
| 3, 19 |
audebit,
quod
non
audeat
praedicare.
|
Haec |
non
turpe
est
dubitare
philosophos, |
| 3, 23 |
publicae
causa
uiuere.
Quid?
si
|
haec |
paria
in
utroque?
Nullum
erit |
| 3, 4 |
uirtutem
est
facta
progressio.
Sed
|
haec |
quidem
de
his,
qui
conseruatione |
| 3, 29 |
neque
irasci
solet
nec
nocere.
|
Haec |
quidem
ratio
non
magis
contra |
| 3, 10 |
quae
salua
fide
facere
possit.
|
Haec |
rogatio
ad
ea
pertinet,
quae |
| 3, 1 |
otium
cum
Africani
otio
nec
|
haec |
solitudo
cum
illa
comparanda
est. |
| 3, 20 |
Nemo
umquam
multitudini
fuit
carior.
|
Haec |
sunt,
quae
conturbent
in
deliberatione |
| 3, 23 |
Diogenes,
Antipater
uiri
boni
existimat.
|
Haec |
sunt
quasi
controuersiae
iura
Stoicorum. |
| 3, 2 |
nostro,
principe
huius
memoriae
philosophorum,
|
haec |
te
assidue
audire
atque
accipere |
| 3, 13 |
fallacis,
malitiosi,
callidi,
ueteratoris,
uafri.
|
Haec |
tot
et
alia
plura
nonne |
| 3, 15 |
fide
bona.
Reliquorum
autem
iudiciorum
|
haec |
uerba
maxime
excellunt:
in
arbitrio |
| 3, 16 |
quo
iure
esset,
teneret"
Quorsus
|
haec? |
Ut
illud
intellegas,
non
placuisse |
| 3, 21 |
sit
et
gloria?
Quod
si
|
haec |
utilia
non
sunt,
quae
maxime |
| 3, 33 |
Metrodoro
scriptum
est,
continetur,
certe
|
haec |
utilitas
et
quidem
summa
sic |