Texte latin :
[164,952] Hoc qui praestare ualet, prodeat, et aequis animis feremus illum dici Ciceronianum,
si tantopere ducitur huius amore cognominis.
{953} Ipse M- Tullius, si uiueret hoc rerum statu, Dei patris nomen non iudicaret minus
elegans quam Iouis O- M-, nec minus decoris putaret accedere dictioni, si subinde repeteret
Iesum Christum quam si Romulum aut Scipionem Africanum aut Q- Curtium aut M- Decium.
{954} Nec minus splendidum existimaret ecclesiae catholicae nomen quam patrum
conscriptorum, quam Quiritium, quam senatus populique Romani.
{955} Diceret nobiscum "fidem in Christum", diceret "infideles" qui a Christo sunt alieni,
diceret "paracletum spiritum", diceret "sanctam trinitatem".
{956} Quod dico probabilibus argumentis colligi potest.
{957} Num illum deterruit elegantiae studium, quominus in Philippicis, dum praeit formulam
senatus consulti, utatur uerbis sollemnibus magis quam Latinis ?
{958} An non in Topicis utitur uerbis iureconsultorum longe alienis a phrasi rhetorica?
{959} An ille fastidisset uerba nostrae philosophiae peculiaria ?
{960} (Nosoponus) Mihi quidem uideris satis feliciter declamare.
{961} (Bulephorus) Ad haec nonne gratia sermonis bona ex parte pendet ex condituris et
allusionibus ?
{962} At M- Tullius unde sumit haec condimenta?
|
|
Traduction française :
|
