| Lv., chap., par. |
| 1, 8, 6 |
si
fieri
potest,
si
minus,
|
certe |
ad
firmius
aetatis
robur
reseruentur. |
| 1, 0, 20 |
tamen
sapientiae
tradiderunt.
~Nam
est
|
certe |
aliquid
consummata
eloquentia
neque
ad |
| 1, 8, 18 |
laborem
occupata:
nam
receptas
aut
|
certe |
claris
auctoribus
memoratas
exposuisse
satis |
| 1, 10, 38 |
si
res
poscet,
utetur
et
|
certe |
enthymemate,
qui
rhetoricus
est
syllogismus. |
| 1, 8, 9 |
solam
uirtutem
sententias
putauerunt.
Sanctitas
|
certe |
et,
ut
sic
dicam,
uirilitas |
| 1, 0, 2 |
si
non
inueniendi
noua,
at
|
certe |
iudicandi
de
ueteribus
iniungere
laborem |
| 1, 10, 29 |
huius
utilitatis
eximere.
~Nam
poetas
|
certe |
legendos
oratori
futuro
concesserint:
num |
| 1, 10, 10 |
solisque
labores'
et
cetera?
Quibus
|
certe |
palam
confirmat
auctor
eminentissimus
musicen |
| 1, 1, 18 |
septem
annos
lucrum
fastidiamus?
Nam
|
certe |
quamlibet
paruum
sit,
quod
contulerit |
| 1, 1, 4 |
fieri
posset,
sapientes
Chrysippus
optauit,
|
certe |
quantum
res
pateretur,
optimas
eligi |
| 1, 2, 13 |
partitionibus
et
declamationibus
rhetorum,
quibus
|
certe |
quantuscumque
adhibeatur
numerus,
tamen
unusquisque |
| 1, 10, 29 |
ut
de
aliis
dubitet,
illos
|
certe, |
qui
carmina
ad
lyram
composuerunt. |
| 1, 3, 14 |
deforme
atque
seruile
est
et
|
certe |
quod
conuenit,
si
aetatem
mutes) |
| 1, 11, 17 |
pronuntiationem
ab
oratore
secernet:
et
|
certe, |
quod
facere
oporteat,
non
indignandum |
| 1, 1, 11 |
pueros,
paedagogos
habere,
at
unus
|
certe |
sit
adsiduus
loquendi
non
inperitus, |