| Lv., chap., par. |
| 1, 6, 35 |
litteris
nominari
in
ea
parte,
|
qua |
a
me
reprenditur,
inhumanum
est. |
| 1, 8, 6 |
nolim
interpretari.
Elegia
uero,
utique
|
qua |
amat,
et
hendecasyllabi,
qui
sunt |
| 1, 11, 12 |
narrandum,
qua
sit
auctoritate
suadendum,
|
qua |
concitatione
consurgat
ira,
qui
flexus |
| 1, 10, 46 |
ad
rationem
usque
mundi?
In
|
qua, |
cum
siderum
certos
constitutosque
cursus |
| 1, 5, 20 |
praechones'
adhuc
quibusdam
inscriptionibus
maneant,
|
qua |
de
re
Catulli
nobile
epigramma |
| 1, 10, 26 |
pars
actionis
non
minima
consistit,
|
qua |
de
re
sepositus
nobis
est |
| 1, 11, 5 |
permutamus.
~Quippe
et
rho
litterae,
|
qua |
Demosthenes
quoque
laborauit,
labda
succedit, |
| 1, 0, 2 |
diligentissime
scripta
posteris
reliquisse.
~Sed
|
qua |
ego
ex
causa
faciliorem
mihi |
| 1, 1, 11 |
loquendi
non
inperitus,
qui,
si
|
qua |
erunt
ab
his
praesente
alumno |
| 1, 9, 2 |
interpretari,
tum
paraphrasi
audacius
uertere,
|
qua |
et
breuiare
quaedam
et
exornare |
| 1, 7, 15 |
et
i
iungendis
eadem
ratione
|
qua |
Graeci
G-ei"
uterentur:
ea
casibus |
| 1, 11, 3 |
nec
excursionibus
nimius.
Nam
si
|
qua |
in
his
ars
est
dicentium, |
| 1, 11, 16 |
manus,
ne
status
indecorus,
ne
|
qua |
in
proferendis
pedibus
inscitia,
ne |
| 1, 10, 31 |
uirilis
roboris
manebat,
excidit,
sed
|
qua |
laudes
fortium
canebantur
quaque
ipsi |
| 1, 10, 7 |
perficiunt:
nos
mirabimur,
si
oratio,
|
qua |
nihil
praestantius
homini
dedit
prouidentia, |
| 1, 5, 58 |
ratione
per
casus
duci
externa
|
qua |
nostra
conueniat.
~Ac
si
reperias |
| 1, 5, 39 |
uenio,
ne
hoc
fecit'
~transmutatione,
|
qua |
ordo
turbatur,
quoque
ego,
enim |
| 1, 10, 33 |
ad
declamandum
ficta
materia,
in
|
qua |
ponitur
tibicen,
qui
sacrificanti
Phrygium |
| 1, 11, 1 |
aliquid
comoedo
quoque,
dum
eatenus,
|
qua |
pronuntiandi
scientiam
futurus
orator
desiderat. |
| 1, 8, 1 |
~CAP.
VIII
~Superest
lectio:
in
|
qua |
puer
ut
sciat,
ubi
suspendere |
| 1, 6, 29 |
necessarium,
quotiens
interpretatione
res,
de
|
qua |
quaeritur,
eget,
ut
cum
M. |
| 1, 1, 15 |
et
laborem
pati
posset.
In
|
qua |
sententia
Hesiodum
esse
plurimi
tradunt |
| 1, 11, 12 |
etiam
docere
comoedus,
quomodo
narrandum,
|
qua |
sit
auctoritate
suadendum,
qua
concitatione |
| 1, 7, 29 |
litteram
in
praenominis
nota
accipit,
|
qua |
sonat,
et
columnam'
et
consules' |
| 1, 11, 4 |
officium?
In
primis
uitia
si
|
qua |
sunt
oris
emendet,
ut
expressa |
| 1, 7, 13 |
~De
mutatione
etiam
litterarum,
de
|
qua |
supra
dixi,
nihil
repetere
hic |
| 1, 4, 9 |
numero
manet,
et
nostrarum
ultima,
|
qua |
tam
carere
potuimus,
quam
psi |
| 1, 5, 5 |
ea
separare
difficile
est)
ne
|
qua |
tam
lubrica
obseruatio
fallat,
acriter |
| 1, 1, 37 |
Graece
uocantur.
Res
modica
dictu,
|
qua |
tamen
omissa
multa
linguae
uitia, |
| 1, 5, 35 |
dictum)
mutatio
uocis
alterius,
in
|
qua |
uitium
erat,
rectam
loquendi
rationem |