| Lv., chap., par. |
| 1, 2, 20 |
communis
dicitur,
ubi
discet,
cum
|
se |
a
congressu,
qui
non
hominibus |
| 1, 1, 31 |
inoffensa
atque
indubitata
litterarum
inter
|
se |
coniunctio
suppeditare
sine
ulla
cogitandi |
| 1, 0, 2 |
priorum
et
quasdam
etiam
inter
|
se |
contrarias
difficilis
esset
electio,
ut |
| 1, 5, 36 |
uenite'
aut
si
pluris
a
|
se |
dimittens
ita
loquatur
abi'
aut |
| 1, 5, 65 |
innocens'
dum
ne
pugnantibus
inter
|
se |
duabus,
quale
est
inperterritus'
alioqui |
| 1, 10, 46 |
esse
quam
caeli.
~Quid
quod
|
se |
eadem
geometria
tollit
ad
rationem |
| 1, 10, 6 |
atque
interim
contrariis
quoque
inter
|
se |
effectibus
componi
uidemus,
quorum
ex |
| 1, 3, 5 |
solo
sparsa
sunt
semina
celerius
|
se |
effundunt
et
imitatae
spicas
herbulae |
| 1, 6, 29 |
eget,
ut
cum
M.
Caelius
|
se |
esse
hominem
frugi
uult
probare, |
| 1, 10, 18 |
in
educationem
contulerit,
exponens
psaltis
|
se |
et
geometris
multa
dicit
dedisse. |
| 1, 10, 18 |
Maricas,
qui
est
Hyperbolus,
nihil
|
se |
ex
musice
scire
nisi
litteras |
| 1, 1, 20 |
laudetur
et
numquam
non
scisse
|
se |
gaudeat,
aliquando
ipso
nolente
doceatur |
| 1, 5, 67 |
esse
Suouetaurilia'
et
sane
ita
|
se |
habet
sacrum,
quale
apud
Homerum |
| 1, 5, 30 |
habebit
sonum,
ideoque
positam
ante
|
se, |
id
est
ab
ultima
tertiam, |
| 1, 10, 19 |
cenam
circumferretur
lyra,
cuius
cum
|
se |
imperitum
Themistocles
confessus
esset,
ut |
| 1, 5, 5 |
tam
lubrica
obseruatio
fallat,
acriter
|
se |
in
illud
tenue
discrimen
grammaticus |
| 1, 5, 51 |
unius
sequentium
ac
priorum
inter
|
se |
inconueniens
positio.
~Quaedam
tamen
et |
| 1, 3, 12 |
generis
quaestiunculis
aemulantur.
~Mores
quoque
|
se |
inter
ludendum
simplicius
detegunt,
modo |
| 1, 4, 11 |
modo
duabus
demum
uocalibus
in
|
se |
ipsas
coeundi
natura
sit,
cum |
| 1, 12, 10 |
quia
pondus
illis
abest
nec
|
se |
ipsi
grauant:
sic
animi
quoque, |
| 1, 6, 31 |
consuetudini
seruit.
~Continet
autem
in
|
se |
multam
eruditionem,
siue
ex
Graecis |
| 1, 2, 18 |
enim
nimium
tribuat
sibi,
qui
|
se |
nemini
conparat.
~Deinde
cum
proferenda |
| 1, 0, 27 |
multa
et
continua
exercitatione
per
|
se |
nihil
prosunt.
~CAP.
I.
~Igitur |
| 1, 1, 8 |
primam
esse
curam
uelim,
aut
|
se |
non
esse
eruditos
sciant.
Nihil |
| 1, 10, 7 |
artibus
egeat,
quae,
etiam
cum
|
se |
non
ostendunt
in
dicendo
nec |
| 1, 8, 2 |
quia
et
carmen
est
et
|
se |
poetae
canere
testantur,
non
tamen |
| 1, 2, 26 |
facilior
imitatio
est.
Vix
enim
|
se |
prima
elementa
ad
spem
tollere |
| 1, 1, 20 |
contendat
interim
et
saepius
uincere
|
se |
putet:
praemiis
etiam,
quae
capit |
| 1, 1, 36 |
quae
nihildum
ipsae
generare
ex
|
se |
queunt,
prope
sola
est,
quae |
| 1, 10, 16 |
sed
etiam
singulorum
fatigatio
quamlibet
|
se |
rudi
modulatione
solatur.
~Laudem
adhuc |
| 1, 0, 13 |
atque
eloquentes
haberentur.
Scidit
deinde
|
se |
studium,
atque
inertia
factum
est |
| 1, 9, 2 |
narrare
sermone
puro
et
nihil
|
se |
supra
modum
extollente,
deinde
eandem |
| 1, 1, 37 |
pluribus
et
asperrime
coeuntibus
inter
|
se |
syllabis
catenatos
et
ueluti
confragosos |
| 1, 0, 3 |
fiducia
quam
negandi
uerecundia,
latius
|
se |
tamen
aperiente
materia
plus
quam |
| 1, 12, 10 |
nisu
studiis
insistunt,
sed
formandos
|
se |
tantummodo
praestant,
non
similiter
fatigantur. |
| 1, 2, 9 |
praeceptor
frequentia
gaudet
ac
maiore
|
se |
theatro
dignum
putat.
~At
fere |
| 1, 2, 15 |
Sed
neque
praeceptor
bonus
maiore
|
se |
turba,
quam
ut
sustinere
eam |
| 1, 5, 36 |
ut
si
unum
quis
ad
|
se |
uocans
dicat
uenite'
aut
si |