Lv., chap., par.
1, 4, 19	participium, ipsis uerbis aduerbia. Noster	sermo	articulos non desiderat ideoque in
1, 6, 1	sua loquentibus obseruatio, sua scribentibus.	Sermo	constat ratione, uetustate, auctoritate, consuetudine.
1, 10, 25	petimus, cum etiam organis, quibus	sermo	exprimi non potest, adfici animos
1, 1, 6	accepimus Corneliam matrem, cuius doctissimus	sermo	in posteros quoque est epistulis
1, 12, 9	nouiciis nostris per quot annos	sermo	Latinus repugnat! Magis scias, si
1, 5, 2	alter, qui omnia, per quae	sermo	nectitur, significat, ut apud Horatium:
1, 5, 62	sequentibus primam breuem acui noster	sermo	non patitur. ~Sic genetiuus Vlixi'
1, 6, 31	praecipueque Aeolica ratione, cui est	sermo	noster simillimus, declinata, siue ex
1, 1, 4	~Ante omnia ne sit uitiosus	sermo	nutricibus: quas, si fieri posset,
1, 6, 43	sane quid est aliud uetus	sermo	quam uetus loquendi consuetudo? Sed
1, 11, 8	syllabae intercidant, ut par sibi	sermo	sit, ut, quotiens exclamandum erit,
1, 1, 37	sit absolutius os et expressior	sermo,	ut nomina quaedam uersusque adfectatae

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 02/05/2002