| Lv., Chap. |
|---|
| 3, 6 |
damnauimus,
et
inter
ea
reliquimus,
|
quae |
ad
iudices
deos
mittimus.
~VII. |
| 3, 2 |
nunquam
periculum
situs
adeunt;
illa
|
quae |
ad
oculos
non
reuocantur,
sed |
| 3, 20 |
dominis
mens
quidem
sui
iuris
|
quae |
adeo
libera
et
uaga
est, |
| 3, 3 |
sumus,
quamdiu
nobis
placebant
ea,
|
quae |
consecuti
sumus:
deinde
irrumpit
animum |
| 3, 29 |
nutrix
aluisset
infantem,
nihil
eorum,
|
quae |
consilio
ac
manu
gero,
facere |
| 3, 8 |
parum
idonea
res
uisa
est,
|
quae |
deduceretur
ad
iudicem.
Sed
nemo |
| 3, 28 |
osculum
alieni
serui
beneficium
est.
|
Quae |
est
tanta
animi
discordia?
eodem |
| 3, 32 |
in
urbc
maxima
opera
excitauit,
|
quae |
et
priorem
magnificentiam
uincerent,
et |
| 3, 1 |
tanquam
ea
res
ingratum
excuset,
|
quae |
facit;
aut,
quia
hoc
accidit |
| 3, 3 |
aliis
praeposuere,
sed
ea,
sola
|
quae |
fortuna
praecedentium
ostentat.
Non
potest |
| 3, 29 |
tamen
minimae
partes
sunt
eorum
|
quae |
gignunt.
Adspice
Rhenum,
adspice
Euphratem, |
| 3, 4 |
certior
nulla
sit
uoluptas,
quam
|
quae |
iam
eripi
non
potest.
Prasentia |
| 3, 35 |
dedit
perituram,
nisi
multa
accessissent,
|
quae |
illam
tuerentur
filius
patri
si |
| 3, 7 |
sua
extollunt,
omnes
etiam
minima,
|
quae
|
in
alios
contulere,
dilatant.
Praeterea |
| 3, 29 |
et
illa
urbis
moenia
tamen
|
quae |
in
firmamentum
totius
operis
iacta |
| 3, 6 |
quaeritur
et
an
haec
lex,
|
quae |
in
scholis
exercetur,
etiam
in |
| 3, 2 |
extra
conspectum
suum
poneret.
Quemadmodum
|
quae |
in
usu
sunt,
et
manum |
| 3, 27 |
coenanti
ad
pedes
steterat,
narrat
|
quae |
inter
coenam
ebrius
dixisset
hortatur, |
| 3, 17 |
crudelis?
Impunita
tu
credis
esse,
|
quae |
inuisa
sunt
aut
ullum
supplicium |
| 3, 21 |
manus
commodabunt.
~XXI.
Quaedam
sunt
|
quae |
leges
nec
iubent,
nec
uetant |
| 3, 16 |
mansit?
Infrunita
et
antiqua
est,
|
quae |
nesciat,
matrimonium
uocari
unum
adulterium. |
| 3, 2 |
ac
renouat,
memoriae
nunquam
subdicitur,
|
quae |
nihil
perdit,
nisi
ad
quod |
| 3, 3 |
hanc
causam,
alia
quoque
sunt,
|
quae |
nobis
merita
nonnunquam
maxima
uelant. |
| 3, 8 |
quis
expendet
difficilis
est
sententia,
|
quae |
non
rem,
sed
uim
rei |
| 3, 3 |
beneficium
uocabatur.
Nec
ea,
intuemur,
|
quae |
nos
aliis
praeposuere,
sed
ea, |
| 3, 35 |
si
dedit
uitam,
dedit
eam,
|
quae |
nullius
desideraret
auxilium,
in
hoc |
| 3, 26 |
frequens
et
paene
publica
rabies,
|
quae |
omni
ciuili
bello
grauius
togatam |
| 3, 6 |
Quidni?
quum
urbes
quoque
urbibus,
|
quae |
praestitere,
exprobrent,
et
in
maiores |
| 3, 10 |
sunt,
et
maiora
uita
His
|
quae |
pronuntiabitur
poena
Minor
beneficio?
iniqua
|
| 3, 31 |
matrisque
concubitum,
nisi
accesserint
alia
|
quae |
prosequerentur
hoc
initium
muneris,
et |
| 3, 1 |
memoriam
tempus
interpositum
subduxit.
Nam
|
quae |
recentia
apud
illos
uiguerunt,
ea |
| 3, 32 |
possit
aliquis
maiora
reddere
etiamsi
|
quae |
retuli
exempla
nondum
satisfaciunt,
nec |
| 3, 6 |
sit,
qua
ingrati
datur
actio,
|
quae |
uidetur
aequa
omnibus.
Quidni?
quum |
